අමුතු ගිවිසුම 📃 - දහනව වෙනි කොටස #story #writing #relaxing

අමුතු ගිවිසුම 📃 - දහනව වෙනි කොටස ඔයා එනවා නේද?" ආශි ඇගේ දෑස් අහිංසක ලෙස ඔහු දෙසට යොමු කරමින් සෙමින් ඇසුවාය. ​ඇය ඔහු දෙස බලා ඇසිපිය හෙළූ අතර, එයින් ඔහුගේ බැල්ම ඇගේ මුහුණ පුරා සැරිසරන්නට විය. ​"ඔයාට මං එන්න ඕනිද?" ඔහු රළු නමුත් කෙදිරුම් හඬකින් ඇසුවේය. ​"මට මොකටද ඕනෙ වෙන්නෙ? ඔයාගෙ පවුලෙ අයටනේ ඕනෙ ඔයා එනවා දකින්න." ආශි හුන් තැනින් නැගිටිමින් පැවසුවාය. ​ඉෂාන් ද ඇය සමගම නැගිටිමින් ඇගේ අතින් අල්ලා ගත්තේය. ​"මං හිතන්නෙ මං එන්නෙ ඔයා වෙනුවෙන්," ඔහු ඇගේ ඉණ වටා තම අත යවමින් ඔවුන් එනතුරු බලා සිටි පිරිස වෙත යමින් පැවසීය. ​ඉෂාන් ඔවුන් සමඟ නොඑනු ඇතැයි ඔවුන් සියල්ලන්ම දැඩිව විශ්වාස කර සිටියද, ඔවුන් දෙදෙනා එකට පැමිණෙනු දැකීමෙන් ඔවුහු මවිතයට පත් වූහ. ​"අනේ දෙවියනේ! මොකද මේ වෙන්නෙ? ඔයත් අපි එක්ක ශොපින් යන්න එනවාද?" ඉෂාන් ඇය දෙස රවා බලද්දී, ඉෂා ඉෂාන්ගේ උරහිස අල්ලාගෙන උඩ පනිමින් කෑගැසුවාය. ​"ඔව්, මං එන්නේ මගේ ආශිව බලාගන්න." ඉෂාන් පැවසූ වදන් නිසා ආශිගේ කම්මුල් ලැජ්ජාවෙන් රතු වෙද්දී, ඔහු ඇයව තමාගේ පැත්තට ඇද ගත්තේය. ​තවත් සුළු වේලාවක් එකිනෙකාට විහිළු තහළු කරගැනීමෙන් පසු, ඔවුහු නිවසින් පිටත් වීමට සූදානම් වී මෝටර් රථයේ අසුන් ගත්හ. ​"දැන් ඔයාට මගේ අත අතහරින්න පුළුවන්," ආශි ඉෂාන්ගේ කනට කර රහසින් පැවසූ අතර, එයින් ඔහු ඇගේ අත මුදා හැරියේය. ​"ඊයේ සිද්දිය ගැන-" ​"ඒකට කමක් නැහැ. ඔයා ඒ ගැන සමාව ඉල්ලන්න ඕනෙ නැහැ. ඔයා ගැන ලොකු බලාපොරොත්තු තියාගත්තේ මමයි." ආශි කෙටියෙන් පවසමින් ඔහුගේ කතාවට මැදින් බාධා කළාය. ​ඉෂාන් කතා කිරීමට කට ඇරියද, වචන ඔහුගේ උගුරේ සිරවිය. ​"හරි" ​​ ​වැඩිහිටි සියලු දෙනාම එක් මෝටර් රථයක ගිය අතර, අනෙක් සියලුම සහෝදර සහෝදරියන් අවසානයේදී තමන්ට විනෝද වීමට අවශ්‍ය වූ නිසා එකිනෙකාගේ උකුල මත වාඩි වෙමින් එක් රථයකටම ගොඩවිය. ​ඔවුහු ෂොපින් කිරීම සඳහා තෝරාගෙන තිබුනේ සුඛෝපභෝගී සාප්පු සංකීර්ණයකි. නමුත් ඉෂා සහ ආශිට ඉන් කිසිවක් තෝරා ගැනීමට නොහැකි වූ නිසා ටික වේලාවකට පසු ඔවුහු එතැනින් පිටතට පැමිණියහ. ​ඉෂාන්, ආශි යන යන සෑම තැනකම ඇය පසුපස අතරමං වූ බලු පැටියෙකු සේ ඇදී ගියේය.තවද ඇය අනෙක් අය සමඟ කතාබහක නිරත වී සිටින අතරවාරයේ ඔහු ඇගේ අත්බෑගය ද තමා ළඟ තබාගෙන උන්නේය. ​ඊළඟට කොහේද යන්නේ කියා තීරණය කිරීමට ඔවුහු වීදියේ එක් පැත්තක නැවතී සිටියහ.ඉෂාන් තමාට පිටුපසින් වූ බිත්තියට හේත්තු වී සිටි අතර, ආශි ඉෂාන්ට පිටුපා ඔහු ඉදිරියෙන් සිටගෙන ඇගේ අලුත් යෙහෙළිය වූ ඉෂා සමඟ ස්වර්ණාභරණ ගැන කතා කරමින් සිටියාය. ​ඇගේ සිනහව නිරන්තරයෙන්ම ඔහුගේ අවධානය දිනාගත්තේය. ඇය සිනාසෙන විට අතින් මුව වසාගනිමින් ඇගේ උරහිස් ගස්සන ආකාරය දෙස බලද්දී, ඇගේ ඒ සුන්දර සිනහව එලෙස වසා ගැනීම අපරාධයක් යැයි ඔහුට සිතුණි. ​ඉබේටම මෙන්, ඉෂාන් ඇයව තමාගේ පපුව දෙසට ඇදගත් අතර ඇගේ ඉණ වටා තම දෑත් යැවීය. ​ඇගේ හදවත ඇතුළතින් වේගයෙන් ගැහෙන්නට වූ අතර ඇය හිස ඔසවා ඔහු දෙස බැලුවාය. ​"මාත් එක්කත් කතා කරන්න. මට පාලුයි වගේ දැනෙනවා," ඔහු ඇගේ බෙල්ලේ ගෑවෙන නොගෑවෙන සේ මුමුණමින් පැවසූ අතර, ඊට ප්‍රතිචාරයක් ලෙස ඇයට හීන් කෙඳිරියක් පිටවිය. ​"මේ ඔයාගෙ පවුලනෙ ඉෂාන්. ඔයා එයාලත් එක්ක කතා කරන්න උත්සාහ කරන්න ඕනෙ." තමන්ගේ දුරකථනවල කාර්යබහුල වී සිටින අනෙක් සියල්ලන් දෙස බලමින් ආශි පැවසුවාය. ​ඔවුන් ඔවුන්ගේ කතාව ඉදිරියට ගෙන යාමට පෙරාතුව ආශිගේ බඩේ පණුවන් කෑගසන්නට වූ අතර ඉෂාන්ට එය හොඳින්ම ඇසුණි. ​"මොනවා හරි කන්න ඕනෙද?" ඉෂාන් තම මුහුණේ මඳ සිනහවක් ඇතිව ඇසුවේය. "ඔව්, අපි පානි පූරි කමු!" ඉෂා, ආශිට පිටුපසින් සිට ප්‍රීතියෙන් කෑගැසුවාය. ඉන් පැහැදිලි වූයේ ඔවුන් කතා කළ සෑම දෙයක්ම ඇයට ඇසී ඇති බවයි. ​"මං පානි පූරි කාලා දැන් සෑහෙන කාලයක් වෙනවා! ඔව්, අපි යමු!" ආශි වහාම එකගතාව පළ කරමින් නැවතත් ඉෂාන් දෙස බැලුවාය. ​"බෑ. මං ඔය සෞඛ්‍යාරක්ෂිත නැති කෑම කන්නෙ නැහැ. ඔහොම මං දිහා බලන්න එපා," ඉෂාන් තම දෑත් ආෂිගෙන් ඉවතට ගෙන පසුපසට යාමට පටන් ගත්තේය. ඒ සමඟම ඉෂා සහ ආශි බැල්මක් හුවමාරු කර ගත්හ. ​"අනේ ඉෂාන්, මෙහාට එන්නකෝ!" ආශි ඔහුගේ අතින් අල්ලා තමා වෙතට ඇද ගනිමින් පෙරැත්ත කළාය. "ආශි, මම ඔය වගේ කෑම කන්නේ නැහැ-" ​ඔහු ඇයව එකඟ කරවාගෙන එතැනින් යාමට උපරිම උත්සාහ කළත් එය අසාර්ථක විය. ​"අනේ ප්ලීස් ඉශාන්" ඇය තම මතයේම සිටි අතර, ඉෂාන්ට ඇයට සවන් දීම හැර වෙනත් විකල්පයක් තිබුණේ නැත. ​සුසුමක් හෙළමින් ඔහු "හොඳයි. යමු" ලෙස පැවසීය. ​ආශි ජයග්‍රාහී ලෙස සිනාසුණු අතර, තමාගේ සහෝදරයා පිළිබඳව හොදින් දැනසිටි ඉෂා කට ඇරගෙන පානී පූරී වෙළෙන්දා දෙසට ඇවිද යන ඉශාන් සහ ආශි දෙස මවිතයෙන් බලාසිටියාය. ✍️ හසිනි ප්‍රේමරත්න #storytime #writing #relaxing #books #story #relaxing #booktok #storytime #writing