Masallardaki Gibi Bitmedi Hikayemiz...

Gözlerinde gördüm ilk gün cenneti, Zamanı durduran o saf nöbeti. Yıldızlar şahitti büyük yeminlere, Aramıza örmüş hayat setini. Sonsuzuz sanmıştık, her şey toz pembe, Bir çocuk sevinci vardı ikimizde. Masallardaki gibi bitmedi hikayemiz, Fırtınaya kapıldı o sakin limanımız. Hayaller büyüktü, gerçekler acı, Yarım kaldı işte en güzel yanımız. Sustu şarkılar, söndü fenerimiz, Masallardaki gibi bitmedi hikayemiz... Geçim derdi çöktü, dünya yükü ağır, Sokaklar acımasız, duvarlar sağır. Sen başka bir dertte, ben başka telaşta, İçimiz kan ağlar, dışımız vakur. Eridi o büyülü, o toz pembe rüya, Sığamadı aşkımız bu zalim dünyaya. Masallardaki gibi bitmedi hikayemiz, Fırtınaya kapıldı o sakin limanımız. Hayaller büyüktü, gerçekler acı, Yarım kaldı işte en güzel yanımız. Sustu şarkılar, söndü fenerimiz, Masallardaki gibi bitmedi hikayemiz... Suskunluk başladı sözlerin yerine, Gözyaşı karıştı kahve rengine. Ne senin suçun var, ne benim günahım, Hayat izin vermedi gönül sengine. Aynı evde iki yabancıya döndük, Göz göre göre içten içe söndük. Oysa ne çok inanmıştık o "sonsuza dek" masalına... Kader acımadı sevdamızın kanadına. Gökten üç elma düşmedi bizim için, Bizi feda ettiler hayatın inadına, Sadece bir sızı kaldı aşkın tadından... Şimdi iki ayrı şehir, iki kırık kalp, Zaman her şeyi unutturur mu, zor bir harp. Hatıralar tozlu raflarda birer yük, Bu koca yenilgi ikimizden de büyük. Biz el ele yürürken uçuruma varmışız, Meğer birbirimizi acıyla sınamışız. Bitti işte... Ne bir kral kaldı, ne bir kraliçe. Sıradan bir vedayla ayrıldı yollarımız. Kitabı kapattım, ışıkları söndürdüm. Affet beni sevgilim... Masallardaki gibi bitmedi hikayemiz. Sadece... yarım kaldı.