Gitmek En Kolayıydı Sen Zoru Seçmedin...

Fırtına kapıyı çaldığı o an, Bıraktın elimi, her şey oldu yalan. Gözlerinde korku, ardında viran, Sen savaşı değil, kaçmayı seçtin. Bir ömür demiştin, hani sözlerin? Yarı yolda kaldı o gülen gözlerin. Söndü içimizde yanan közlerin, Sen kalmayı değil, kaçmayı seçtin. Gitmek en kolayıydı, sen zoru seçmedin, Aşkın yükü ağırdı, bir kez eğilmedin. Bizim için savaşıp, öne atılmadın, En küçük rüzgarda, arkana bakmadan gittin... Kolaydı el sallayıp arkana bakmamak, Zordu yıkılanı yeniden toplamak. Gönül isterdi bir kere daha inanmak, Sen umudu değil, vedayı seçtin. Şimdi hangi yolda adımların var? Sığındığın o liman seni de yakar. Unutma, kaçanlar hep yalnız kalır, Sen vuslatı değil, gurbeti seçtin. Sadece bir kez "birlikteyiz" deseydin, Dünyayı karşıma alır, yine severdim. Ama sen rüzgarı görünce savruldun, Korkak bir gölgeye dönüştü sevgin... Yolun açık olsun, ey kolay yolcusu... İçimde bitti artık bu aşkın sancısı. Gitmek en kolayıydı, evet... Ve sen, en kolayını seçtin.