Her Şey Yolunda Gibi Davranmaktan Bıktım...

Aynada yabancı bir yüz bakıyor bana şimdi Gözlerimde biriken o fırtına hiç dinmedi Yorulmuş bir savaşçı gibi çöktü omuzlarım Kimse bilmez, içimde kaç umut birden bitti. Gündüzler bir maske, geceler dert ortağım Sessizce ağlarken bile dik durmaya çalıştım Hayatın yükü ağır, yollar yokuş, yol uzak Ben bu sahte gülüşe, bu rolüme alıştım. Her şey yolunda gibi davranmaktan bıktım! İçimdeki yangını gülüşümle kapattım. "Güçlüyüm" dedikçe hep daha çok kırıldım, Ben bu sahte dünyada, kendimi unuttum... Dışarıdan bakınca yıkılmaz bir kaleyim Sorarsan "İyiyim", hep aynı o klişeyim Ama daxili sıxıntılar boğuyor nefesimi Bırakın da bu defa bir köşede düşeyim. Yorulmuşum her dalgaya göğüs germekten Gözyaşımı saklayıp, her an neşelenmekten İnsanlar alkışlıyor o sahte duruşumu Yoruldum artık, yoruldum güçlü görünmekten. Her şey yolunda gibi davranmaktan bıktım! İçimdeki yangını gülüşümle kapattım. "Güçlüyüm" dedikçe hep daha çok kırıldım, Ben bu sahte dünyada, kendimi unuttum... Ruhum feryat ediyor, sesimi duyan yok mu? Bu ağır yükü taşımak sadece bana mı borçtu? Artık kırılmak istiyorum, dökülmek istiyorum, Yeter! Ben de insanım, yorulmak hakkım yok mu? ...Maske düştü artık, bitti oyun. Güçlü değilim, sadece yorgunum. Her şey yolunda... değil. Bıktım... Sadece bittim.