STALINGRAD: Ostateczny Dokument o Upadku 6. Armii (1942–1943)

Jak armia licząca ponad 250 000 żołnierzy mogła przejść od zdobycia niemal całego miasta do całkowitego zniknięcia w jego ruinach? Bitwa o Battle of Stalingrad osiągnęła punkt zwrotny w listopadzie 1942 roku, gdy Operation Uranus uderzyła w słabe rumuńskie skrzydła osłaniające niemiecką 6. Armię. To, co początkowo wydawało się kolejną radziecką ofensywą, przerodziło się w jeden z najbardziej niszczycielskich manewrów okrążających w historii wojskowości. Podczas gdy niemieckie dywizje nadal walczyły pośród zniszczonych fabryk, piwnic i ruin nad Wołgą, ogromne radzieckie formacje pancerne nacierały z północy i południa, zamykając gigantyczną pułapkę wokół Stalingradu. Zamknięcie okrążenia zamieniło ofensywę w desperacką walkę o przetrwanie. W kotle 6. Armia dowodzona przez Friedrich Paulus została uwięziona wraz z setkami tysięcy żołnierzy, tysiącami rannych, ograniczonymi zapasami paliwa i coraz bardziej kurczącymi się rezerwami. Obietnica zaopatrzenia drogą powietrzną złożona przez Hermann Göring szybko okazała się nierealną iluzją. Podczas gdy lotniska Pitomnik i Gumrak pozostawały jedynym połączeniem ze światem zewnętrznym, racje żywnościowe malały, konie zabijano, by wyżywić żołnierzy, a ranni gromadzili się w oczekiwaniu na ewakuację, która rzadko nadchodziła. Jednocześnie spory między Paulusem, Seydlitzem, Mansteinem i Hitlerem ujawniały wewnętrzną walkę równie zaciekłą jak ta na froncie: przebić się z okrążenia czy pozostać w Stalingradzie. Każdy stracony dzień wzmacniał radziecki pierścień i zmniejszał szanse na ucieczkę. Ostatnia nadzieja pojawiła się wraz z Operation Winter Storm, gdy siły Hermann Hoth ruszyły z Kotelnikowa i dotarły zaledwie kilka kilometrów od kotła. Jednak odmowa Hitlera, by zezwolić na próbę przebicia się, przekreśliła wszelkie szanse na ratunek. Od stycznia 1943 roku Operation Ring zaczęła systematycznie miażdżyć niemieckie pozycje, aż podzieliła okrążone siły na dwa odizolowane sektory. Upadek Pitomnika, głód, wyczerpanie i brak amunicji przyspieszyły ostateczny rozpad obrony. 31 stycznia Paulus został pojmany w centrum Stalingradu, a 2 lutego ostatnie niemieckie oddziały złożyły broń. Zniszczenie 6. Armii stało się jedną z największych katastrof militarnych Niemiec i ostatecznym punktem zwrotnym w II wojnie światowej.