Bitwa pod Kurskiem była DUŻO GORSZA niż MYŚLISZ | Dokument BEZ CENZURY

Na początku 1943 roku sytuacja na froncie wschodnim uległa znaczącej zmianie po zniszczeniu niemieckiej 6. Armii pod Stalingradem. Radzieckie zimowe kontrofensywy zepchnęły siły niemieckie na zachód, co doprowadziło do nieregularnej konfiguracji frontu, którą charakteryzował szeroki wyłom wokół Kurska. Ten wysunięty na zachód wyłom, położony pomiędzy Grupami Armii Centrum i Południe, stał się centralnym punktem niemieckiego planowania operacyjnego na lato. Decyzja o rozpoczęciu operacji „Cytadela” była podyktowana celem okrążenia i zniszczenia sił radzieckich rozmieszczonych w wyłomie, skrócenia frontu i odzyskania inicjatywy strategicznej. Jednak opóźnienia w jej realizacji pozwoliły Stawce zorganizować bezprecedensowy, głęboki system obronny, oparty na kolejnych pierścieniach umocnień, gęsto rozmieszczonych polach minowych oraz dużej koncentracji rezerw artylerii i wojsk pancernych. Kiedy niemiecka ofensywa rozpoczęła się w lipcu 1943 roku, osiągnięte postępy były ograniczone i kosztowne. Na północy 9. Armii nie udało się przebić przez drugi pas sowieckiej obrony. Na południu wojska pancerne Grupy Armii „Południe” dotarły w okolice Prochorowki, gdzie intensywne walki pancerne ostatecznie zatrzymały niemieckie natarcie. Jednocześnie Armia Czerwona rozpoczęła znaczącą kontrofensywę w Orle, a później na osi Biełgorod-Charków, zmuszając siły niemieckie do stopniowego odwrotu. W rezultacie utracono przyczółki Kursk i Orł oraz przesunięto front w kierunku Dniepru, co zapoczątkowało przedłużającą się fazę zakrojonych na szeroką skalę sowieckich ofensyw we wschodniej Ukrainie.