Największe okrążenie Armii Czerwonej — PRAWDZIWA przyczyna upadku Frontu Zachodniego

Katastrofa pod Wiaźmą, okrążenie pięciu sowieckich armii pod Wiaźmą w październiku 1941 roku podczas II wojny światowej, stała się największą klęską Armii Czerwonej pod względem liczby jeńców w całej operacji „Tajfun". Niemiecka Grupa Armii „Środek" zamknęła kocioł na wschód od Wiaźmy 7 października, a walki o kocioł opóźniły natarcie na Moskwę o kilka tygodni. Podczas gdy Wehrmacht niszczył okrążone wojska, Armia Czerwona zdołała przerzucić dywizje syberyjskie i wzmocnić linię obrony pod Możajskiem. Żukow, Koniew i Guderian znaleźli się w centrum tych decydujących tygodni, a Stalin pozostał w Moskwie mimo paniki października 1941 roku.