රණවිරු සමරුවේ අවශ්‍යතාව හා අභියෝගය | EP 88

දාහත් වන ' ජාතික රණවිරු දින සැමරුම් උත්සවය ' පසුගිය 19 දා කොළඹ කේන්ද්‍රීය ව උත්සවශ්‍රීයෙන් පැවැත්වෙද්දී ඒ පිළිබඳ ගොඩනැගුණු සංවාදය දෙශපාලනිකව ගත් කල වර්තමානයට මෙන්ම අනාගතයට ද වැදගත් වන්නකි. එම සංවාදය තූළ එක් අතකින් මෙවැනි සමරු උත්සවයක අවශ්‍යතාව පැහැදිලි කෙරෙද්දී ,තවත් අතකින් ඒ ආශ්‍රිතව පැන නැගෙන අභියෝග කෙරෙහි අවධානය යොමු කෙරෙන අයුරු දක්නට ලැබිණි. පශ්චාත් යුධ කාලීන සමාජයක පුරවැසි දෘෂ්ටිකෝණයෙන් සැමරුමක අවශ්‍යතාවය වන්නේ විශේෂයෙන් තම අහිමි වූ සමීපතමයන් පිළිබඳ මතකයන් අනුස්මරණය කිරීමය. සමාජයකට ද උගත් පාඩම් මෙනෙහි කිරීමේ අර්ථයෙන් එය වැදගත් වේ. එහෙත් ලංකාව තිස් අවුරුදු යුද්ධයක් අවසන්ව දාහත් වසරක් ගෙවීමෙන් පසුවත් තවම 'රණවිරු සමරුව' යොදා ගන්නේ කුමන සමාජ දේශපාලන අවශ්‍යතාවයක් වෙනුවෙන්ද යන ප්‍රශ්නය මෙහි දී නැගිය යුතුව ඇත. අභියෝගය ඇත්තේ එහිය. පොදු පුරවැසි හා සමාජ දේශපාලන අවශ්‍යතා අභිබවා යමින් විවිධ දේශපාලන පක්ෂ හා කණඩායම් සතු න්‍යාය පත්‍රයන්ට මෙම උත්සවය සීමා වීම එක් අභියෝගයකි.පශ්චාත් යුද කාලීන සමාජයක ගොඩනැගිය යුතු සමාජ සාමූහිකත්වය වෙනුවට , සමාජය තවදුරටත් ඛණ්ඩනය කිරීම සඳහා මෙම උත්සවය යොදා ගැනීමේ උත්සාහයක් පෙනෙන්නට තිබීම තවත් අභියෝගයකි. එක් 'ජාතික උත්සවයක්'රටේ එක් තැනක පැවැත්වෙන අතර තවත් තැනක ඒ නිමිත්තෙන්ම තවත් උත්සව පැවැත්වීමේ තත්ත්වයක් රටෙහි නිර්මාණය වී තිබෙන්නේ ඒ අභියෝගය ජය ගැනීමට නොහැකිව ඇති බැවිණි.ඒ වෙනුවට පුරවැසි හා පොදු සමාජ දේශපාලන පාදක කරගත් පොදු ජාතික සමරුවක් වෙත යොමුවීමට හැකි වන්නේ කෙසේද?මෙවර One Word සංවාදයෙහි අවධානය යොමු වන්නේ ඒ කෙරෙහිය.