දූෂණයට පාර කපන සහචර රාජ්‍යය | Ep 84

දූෂණය නැමැති වචනය සිංහල භාෂාවේ විවිධ අර්ථයෙන් භාවිතා වුවද දේශපාලන ශබ්දකෝෂයෙහි එය සුලභව භාවිතා කෙරෙනුයේ Corruption යන අර්ථයෙනි. මෙයින් සරලව අර්ථවත් වන්නේ දේශපාලන නායකයින් හෝ රාජ්‍ය නායකයින් හෝ තමන් වෙත පැවරී ඇති බලය පෞද්ගලික අරමුණු හා වාසි සඳහා අනිසි ලෙස භාවිතා කිරීමය.මෙය පාලන හා දූෂණ ක්ෂේත්‍රයන්හි දුෂණය ලෙස වැඩිදුරටත් විස්තර කළ හැකිය. මේ ආකාරයේ දූෂණයෙහි කටුක අත්දැකීම් දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ අත්විඳිමින් සිටින රටක් ලෙස ශ්‍රී ලංකාව මේ වන විට ඒ සම්බන්ධයෙන් හඳුන්වා දී ඇති විසඳුම් ප්‍රමාණය ද සුළුපටු නැත. ශ්‍රී ලංකාව මෙහිලා වැඩි වශයෙන්ම උනන්දුවක් දක්වා ඇත්තේ නව නීති හඳුන්වාදීම හා පවතින නීති ප්‍රතිසංස්කරණ කෙරෙහිය .එසේ හඳුන්වා දුන් හා ප්‍රතිසංස්කරණයට බඳුන් කළ නීති අතර සෘජුවම වංචා දූෂණ මැඩ පැවැත්වීම කෙරෙහි බලපාන නීති අණ පනත් මෙන්ම, වක්‍රාකාරව ඒ කෙරෙහි බලපාන අණ පනත් ගණනාවක් ද වෙයි. ඒ අතර ඇති නීති කිහිපයක් ලොව පවතින විශිෂ්ටතම ගනයේ නීති අතර වීමද විශේෂ කොට සැලකිය හැකිය. එහෙත් නීති රීති වලින් පමණක් දූෂණය සපුරා වැලැක්විය හැකිද යනු මෙහිලා මතුවන තවත් විවාදාත්මක ගැටලුවකි. නීති රීති කොතරම් ශක්තිමත් වුව ද, රටක පවතින සමාජ දේශපාලන පසුබිම තීරණාත්මක ලෙස ඒ කෙරෙහි බලපාන බව මෙහි දී මතුවන ප්‍රධාන තර්කයකි. තීන්දු ගැනීමේ ක්‍රියාවලිය දේශපාලන වාසි හා පල ප්‍රයෝජන උදෙසා යොදා ගැනීමේ තත්ත්වයක් පැවතීම මෙවැනි අයහපත් පරිසරයක පවතින ප්‍රධාන ලක්ෂණයකි.එවැනි පරිසරයක පවතින නීති අබිභවා දූෂණය බලාත්මක වනු දැකිය හැකිය.සහචරවාදී රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණයක් තුළ දූෂණය බලවත්ව සක්‍රීය වීමේ තර්කණය එයයි. එම අර්ථයෙන් බලන විට සමාජයක දූෂණ⁣යට පාර කපන ප්‍රධාන මෙවලම වන්නේ, සහචර රාජ්‍යය යන තර්කය ද ගොඩනැගේ. මෙවර One Word කතිකාවෙහි සංවාදයට බඳුන්වන්නේ එම තත්ත්වය පිළිබඳවයි.