Czesław Miłosz - Piosenka o porcelanie

Muzyka, która mówi poezją. Ten kanał to przestrzeń, gdzie wiersze stają się piosenkami, a słowa nabierają melodii. Znajdziesz tu poezję śpiewaną, ballady o miłości, zmysłowe teksty i nastrojowe utwory, w których głos, słowo i dźwięk tworzą jedno. Piosenka o porcelanie Czesław Miłosz Różowe moje spodeczki, Kwieciste filiżanki, Leżące na brzegu rzeczki Tam kędy przeszły tanki. Wietrzyk nad wami polata, Puchy z pierzyny roni. Na czarny ślad opada Złamanej cień jabłoni. Ziemia, gdzie spojrzysz, zasłana Bryzgami kruchej piany. Niczego mi proszę pana Tak nie żal jak porcelany. Zaledwie wstanie jutrzenka Ponad widnokrąg płaski Słychać gdzie ziemia stęka Maleńkich spodeczków trzaski. Sny majstrów drogocenne, Pióra zamarzłych łabędzi Idą w ruczaje podziemne I żadnej o nich pamięci. Więc ledwo zerwę się z rana Mijam to zadumany. Niczego mi proszę pana Tak nie żal jak porcelany. Równina do brzegu słońca Miazgą skorupek pokryta. Ich warstwa rześko chrupiąca Pod mymi butami zgrzyta. O świecidełka wy płonę Co radowałyście barwą Teraz ach zaplamione Brzydką zakrzepłą farbą. Leżą na świeżych kurhanach Uszka i denka i dzbany. Niczego mi proszę pana Tak nie żal jak porcelany. Każda piosenka to muzyczna interpretacja poezji – od klasyki po autorskie teksty. Usłyszysz tu spokojne męskie wokale, emocjonalne melodie, pianino, gitarę, smyczki i delikatny klimat bliskości. 🎵 Jeśli kochasz muzykę, która ma duszę, poetyckie słowa, miłość w dźwiękach i magiczne ballady, subskrybuj i zanurz się w świecie, gdzie poezja śpiewa. #poezjaśpiewana #muzyka #ballada #miłość #piosenkazduszą #tekstypiosenek #polskamuzyka #wierszewmuzyce