Julian Tuwim - Kobieta | Nie widząc, że już stoi — tylko nad mogiłą.
Muzyka, która mówi poezją. Kobieta Autor: Julian Tuwim 1. Mocarz, rojący twórczo gwiezdne zawieruchy, Genjusz, huragan ducha, potworna potęga, Zbiera najbłahszych wspomnień drobniutkie okruchy I żalem, cierpkim wstydem, w dni minione sięga. Słów Bożych orędownik, apostoł, co w pieniach Sławi Zjawienie Pańskie śród zbożnej pasterki, Szpera, jak rzezimieszek, po cudzych kieszeniach I kradnie w tłumie grosze: dla niej — na cukierki. Rudy zbir, bestja chutna, arcyłotr ludzkości, Którym ze wstrętem gardzą z najpodlejszych podli, Płacze cicho i słodko w niemej samotności I o jej uśmiech nikły gorąco się modli... 2. Czasem zastygnie drętwo w przykrem osłupieniu, Bezmyślnie zamyślona i znieruchomiała, Straszna w tępej apatji, w dzikiem zapatrzeniu, Jakgdyby nagle w kącie martwą mysz ujrzała. Dwoi się jej męcząco w źrenicach zeszklałych Smutna nieokreśloność i chaos ogromny: Obłęd pól monotonnych, pustyń osowiałych, Zmiętych, obwisłych myśli natłok nieprzytomny. A gdy ją zbudzić raptem — pijana chaosem Drgnie, jakgdyby wróciła... Ale skrywa więcej: Bo, kiedy się odezwie ochrypniętym głosem, Ujrzysz, że to ta sama — z przed lat stu tysięcy. 3. A gdy się świętą staje za wolą Wyznawcy, Co i z kłody potrafi wyciosać swe bóstwo, Kiedy cuda objawień moc rozkazodawcy Odda za pył jej śladów i duszy ubóstwo, — Ona — walczyć zaczyna z olbrzymim Rozkazem, Czując, jak rośnie kościół wokół niej na ziemi, I pada, przytłoczona boskością, jak głazem, I złorzeczy Wyznawcy słowy straszliwemi!... A on, wsłuchany w wieczność, wiarą oślepiony, Nie wie, że brzemię Boga w proch ją obróciło, I modli się, w wizyjne bóstwo zapatrzony, Nie widząc, że już stoi — tylko nad mogiłą. Ten kanał to przestrzeń, gdzie wiersze stają się piosenkami, a słowa nabierają melodii. Znajdziesz tu poezję śpiewaną, ballady o miłości, zmysłowe teksty i nastrojowe utwory, w których głos, słowo i dźwięk tworzą jedno. Każda piosenka to muzyczna interpretacja poezji – od klasyki po autorskie teksty. Usłyszysz tu spokojne męskie wokale, emocjonalne melodie, pianino, gitarę, smyczki i delikatny klimat bliskości. 🎵 Jeśli kochasz muzykę, która ma duszę, poetyckie słowa, miłość w dźwiękach i magiczne ballady, subskrybuj i zanurz się w świecie, gdzie poezja śpiewa. #poezjaśpiewana #muzyka #ballada #miłość #piosenkazduszą #tekstypiosenek #polskamuzyka #wierszewmuzyce

Julian Tuwim - Mróz nędzarzy | Chuchaj i dmuchaj w palce! Miętoś wargi białe!

Rodowód - Julian Tuwim " po co wymyślasz mi od żydka"

Przeciąłem mu hamulce!—usłyszałem,jak powiedział mój PASIERB,więc ODHOLOWAŁEM samochód do jeg

To, co Mel Gibson znalazł w etiopskiej Biblii, zmieniło to, jak wielu widzi Jezusa

„Urszula Kochanowska” – Leśmian | Szept z Zaświatów 🇵🇱

Julian Tuwim - Rany Julek | Od rynsztoka do ściany zygzakami się toczyć

Piosenka, którą powinien usłyszeć każdy syn i ojciec... 🇵🇱 POD SKRZYDŁAMI ORŁA

Julian Tuwim – Chwila przed zmrokiem

Kim jest POLA RAKSA — pochodzenie gwiazdy i tajemnica jej rodziny!

Julian Tuwim – Chrystus | Poruszająca Polska Ballada | Poezja o Samotności i Wierze

Rzuciłbym to wszystko

Hymn alchemików - Julian Tuwim „Wiersz, który próbuje opisać coś większego niż świat”

Bułat Okudżawa – Trzy miłości | Przekład Młynarskiego „AI Interpretation

„NAKARM MNIE, A UZDROWIĘ TWOJĄ ŻONĘ” — MILIONER NIE WIERZYŁ, AŻ STAŁ SIĘ CUD 👉🔔

Julian Tuwim - Abram , ja Ci zagram | Żebyś spuchł!Kanciarz, eleganciarz

W chmur odbiciu (sł. Bolesław Leśmian)

Julian Tuwim 🕊️ A poem that moves Poles to tears. Poetry that lives on in new interpretations.

Adam Asnyk - Oświadczyny

Julian Tuwim - Na noże

