TREN YOLLARI - TREN İSTASYONLARI

Demir ağlarla ördük anayurdu dört baştan. #trenyolculuğu #trengarı #trenyolu DEMİR, KARA, HAVA ve DENİZ YOLARI Mudanya da tren istasyonu olduğunu Z-Kuşağının çoğu bilmez. Yaptığım müzikli videonun ilk üç resimi Mudanya Tren İstasyonu'na ait. Diğer resimler Osmanlı ve Türkiye Cumhuriyeti döneminde yapılan istasyonlar,yollat,köprüler, tüneller. Mudanya Garı, 1849 yılında Fransızlar tarafından gümrük binası olarak inşa edildi. 42 km Mudanya ve Bursa tren yolu. 17 Haziran 1892 yılında törenle açılınca istasyon binası olarak kullanıldı. 10 Temmuz 1953 yılında TBMM kararı ile tren yolu zarar ediyor gerekçesi kapatıldı. Kapatıldıktan gar binası sonra çeşitli amaçlarla kullanılmış. 1985 yılında Mudanya'ya geldiğimde gümrük binası olarak kullanılıyordu. Ecnebi gemileri Mudanya İskelesinden yük alıp, boşaltıyordu. Gelen gemiler bir önce geminin yükünü boşalması için açıkta demir atmış bekliyordu. Liman İşletmesinin o gemilere bekleme ücreti ödediğini duymuştum. İstanbul Deniz Otobüs İşletmesi Mudanya'ya sefer düzenleye başlayınca yük boşaltma ve alma işi Gemlik limanına kaydırıldı. Gar binası depo olarak bir süre kullanıldıktan sonra, boş durmaya başlayınca, resterasyon edilerek 1980li yıllarının sonlarından sonra hotel olarak kullanılma başlandı. 1985 de Mudanya'ya geldiğimde Bursa dan Mudanya'ya düble yol vardı. Bursa merkez den Mudanya merkeze 20 dakika da geliyorduk. Şu an Osmangazi ilçesinden sonra 15 km boyunca Mudanya'ya üç şerit yol var. Trafiğin yoğun olduğu saatlerde Bursa dan bazen 3 saatte Mudanya'ya gelemiyorsun. Hafta sonları Mudanya'ya trafik akıyor. Sahil tıklım, tıklım insan seli. Bursa metrosu Mudanya'ya 15 km uzaklıkta. Bursa Büyük Şehir ve Mudanya Belediyesi el ele verip tünel den metroyu Mudanya'ya kadar getirememesi için hiç bir neden yok. Metro olursa Bursa-Mudanya trafiği rahatlar. Eskiden 70li yıllarda Ankara dan Tokat istikametine araç ile çıktığımızda Elmadağı'ın da sağ ve sola devrilmiş kamyonlar, otobüsler, otomobiller gördüğümde Allah’ım bu millet ne zaman düble yollara kavuşacak diye dua ederdim. Nitekim kavuştu. 2010 yıllarda Niksar'a kadar düble yolda otomobil otomatik pilot yağ süzülüp gitti. Şehitirlerin, ilçelerin çevresinden geçiyordu. Dualarım kabul oldu diye yolda giderken seviniyordum. Bu yaz Ankara dan Samsun - Rize istikametine gidince hayal kırıklığı yaşadım. Ankara dan Rize'ye kadar düble yollar şehir içi yolu gibi olmuş. Vatandaşlar ulaşım kolay olsun diye evlerini yolların kenarlarına yapmış. Kavaklar, trafik lambaları, yaya geçitler, yaya yolları arka arkaya. Bir çok sürücü yaya yolu ile yaya geçiti arasında ki farkı bilmiyor. Yaya yoluna yaklaşıyorsun hız sınırı levhası 60, arkada ki araç yürüsene diye korna çalıyor. Yaya geçidinde yayaya yol vermek zorundasın. Yataya çarptığın an kaza değil, cinayet. Yine zengin olursan kan parası verip yırtıyorsun. Türkiye de 1950 den sonra, Kamyon, otobüs, otomobil ithal edildi, daha sonra Türkiye de üretilmeye başlayınca tren yollarına geri plana itildi. 2000li yıllardan sonra tekrar tren yollarına önem vermeye başladık. Yeni, yeni yollar yapılmasına ramen kara yollarında trafik sorunları gittikçe arttı. Hava yolları göz ardı edilmedi, Türkiye de havalanı sayısı 60'ın üzerine çıkarıldı. Bir çok havalanı yap işlet devret modeli ile yapıldı. Yeteri yolcu kapisetesine ulaşılmadığı için devletin kasasından çok yüklü paralar ödenmekte. Hava yolculuğu çok kısa olmasına ramen fiyatlar pahalı ve aynı zamanda havalimanı gitmek, limanda kontrolden geç, bavul ver, uçağa bin felan bayağı uzun sürüyor. Bu sürenin kısatılması için otomatikleşmeye gidilmesi şart. Türkiye de şehir içi taşımacılığı da istenilen yere gelinemedi. Vatandaş kendi aracımla gitmezse gideceğim yerde nasıl ulaşımı sağlayacağını derdinde. İki, üç saat önceden havalanına gideceğine vatandaş otobüs bileti alıyor, veya kendi aracına biniyor 5-6 saatte Ankara dan İstanbul'a geliyor. Uçak ile 50 dakikalık yol. VİP kapısından geçenler için hava hoş. Tren yalnız yolcu taşımacılığı için değil, yük taşımacılığı için de cazibeli hale getirilmeli. Avrupa gece saatlerin de personel siz trenlerle çok uzun süredir yük taşımakta. Türkiye'nin üç yanı denizlerle çevrili. Devlet kıyılarımıza, sahillerimize sahip çıkamadığı gibi limanlarımıza da sahip çıkamadı. Limanlarımız da aynen yap, işlet devret modeli özel sektöre devredildi. En son İstanbul - Kartal limanı ihale ile birilerine verdi. Türkiye de taksilik yaşlı başına bir sorun. Resmen şehirlerde, ilçelerde taksi İşletmeleri mafyanın elinde. Taksicilikte rant taban yapmış. Taksi plakası sahibi olanlar yattıkları yerden para kazanıyor. Bu sömürgenin, rantın son bulması gerekiyor. Vatandaş taksiye binmeye korkar oldu. Taksicilik sektörü yeniden yapılanmalıdır.