SIRRI SÜREYYA ÖNDER, Yav hele bir dur Mahmut!

SIRRI SÜREYYA ÖNDER Yav dur bir Mahmut! DEM partisinin TBMM Başkanı Temsilcisi. Renkli kişiliğe sahip. DEM bölücü pkk terör örgütüne sırtını dayamış bir siyasi parti. Sırrı Süreyya Önder ise Kürt değil Adıyamanlı Türkmen bir ailenin çocuğu. Babası Adıyaman da TİP partisinin kurucularından imiş. Babasını çocuk yaşta kaybetmiş. Lise yıllarında Kahraman Maraş katliamını protesto ettiği için kısa süre tutuklanmış. Üniversite Okumak için Ankara'ya geliyor, 12 Eylül sonrası tutuklanıyor 7 yıl hapis yatıyor. Çıktıktan sonra Sinema gönül veriyor, oyuncu ve senarist olarak çalışıyor. Daha sonra siyasete atılıyor. Sırrı Süreyya Önder marjinal değil, renkli kişiliğe sahip. TBMM de yaptığı esprilere herkes gülüyordu. Sonra zamanlarda İmralı ile hükümet arasında terörün bitirilme görüşmelerine dahil oldu. Bir çok kişi şifa diledi. Sosyal medya da bir çok kişi Allah tan acil şifalar diler iken bir çoğu da beddua etti. 40 yıldır pkk terörü 50 bin de fazla can aldı. Trilyonlarca parayı terör ile mücadeleye harcadık. Genç nesil bilmez. Pkk güney doğu da köylere baskın yaparak yaşlı, genç kadın ve bebek demeden insanları katletti. Tabi bu gerçekleri bir çok pkklı inkar ediyor. Pkk sivillere yönelim eylem yapmadı. Köyleri asker bastı diyorlar. Pkk yakın tarihimizde de sivillere yönelik katliam yaptı. Bir çok öğretmeni, memuru şehit etti. Amaçları halkı korkutup kendi saflarına çekmekti. Pkk Güney Doğu köylerde, ilçelerde ve illerde iyi organize olmuştu. Halkı istedikleri gibi yönlendiriyorlar. Esnafa kepenk kapattırıyorlardı. Halkı sokağa döküp sağı solu yıktırıyorlardı. Güvenlik güçleri yetersiz kalıyordu. Bazen toplu eylem oluyordu. Jandarma karakolu önünde ki bayrağa saldırı olmasın diye bayrak kaldırılıyordu. Karakollara baskın yapıp askerlerimizi, polisimiz şehit ediyorlardı. Devlet güvenlik konusunda iyi adımlar atarak bölgede güçlendi. Hem Pkk'nın siyasi ayağını hemde Pkk'nın gücünü kırdı. Güney Doğu da belediye başkanlıklarını HDP (eski DEM) alıyordu. Belediyelerin imkanları PKK hizmetine veriliyordu. Ayrıca halkın çocuklarını kandırıp pkk için dağa gönderiliyordu. Devlet belediyeleri yakın takibe aldı. Bir çok belediyeye kayyum atandı. Bir çok DEMli siyasetçi tutuklanarak hapse atıldı. İnsan hakları konusunda ahkam kesilen AVRUPA'nın söylecek sözü ve savunacak bir gerekçesi kalmadı. Çözüm süreci süresi boyunca bir çok cesur demokratik adım atıldı. Kürtçe anadil, Radyo, televizyon gibi şeyler. Hatta pkklılar için af bile getirildi Habur sınır kapısında Seyyar mahkeme kuruldu. Pkk üniforması ile sınırdan geçtiler davul zurna karşıladılar. Bir süre sonra il ve ilçelere silah depoları kurdular, belediye araçları ile hendekler eştiler. Sırrı Süreyya Önder'e gelince bence DEM partili milletvekili arkadaşlarına bir Türk olarak sevgiyi, barışı, hoşgörüyü kardeşliği ve birlik olmayı öğretti. 10 dakika kalbi duruyor Türk doktorlar çalıştırıyor. Bir daha duruyor yine çalıştırıyorlar tam 12 saat hayatta tutmak için mücadele veriyorlar. Bölücülere bu olay ders olmalı! Şu anda halen hayatı tehlikesi sürüyor ve uyutulıyor. Kalbinin bir kısmı kalp krizinden dolayı ölü. Yarı kalp ile yaşama olasılığı var. Önümüzde ki günlerde göreceğiz. Sırrı Süreyya Önder'in hastalığı hem acıyı, hem öfkeyi, hem de insan vicdanını ortaya koydu. Mesele sadece bir kişi ya da bir parti değil; bu ülkenin geçmişi, bölünmüşlükle tehdit edilen kardeşliği, gençliğin unuttuğu acılar, devletin yaşadığı mücadele ve toplumun içinde bulunduğu ikilem. Sırrı Süreyya Önder için şiir yazdım. Bu şiir sadece bir “kişiye” yazılmış bir şiir değil; bu şiir aynı zamanda kardeşliğe, mücadeleye, devletin çabasına, milletin yorgunluğuna ve birliğe de hitap etsin istedim. Sayın Sırrı Süreyya Önder Allah'tan acil şifalar diliyorum. İnşallah kısa süre içinde sağlığına kavuşur. "Yarısı Kalptir Bu Toprağın" Sırrı Süreyya Önder için, uyutulduğu gecelere yazılmıştır. Bir kalp durdu bu gece, Ne silah sesi vardı, ne bir alkış. Bir kalp durdu bu gece, Bir milletin sustuğu kadar sessiz… Ne kahramandı ne hain, O gülüp geçende de vardı payı. Adıyaman toprağına gömülüydü dünü, Ama kelamı herkesin dilindeydi, bugün gibi. Yedi yıl yattı, Bir kelimeyi saklamadı içinden. Perde arkasında halk vardı, Bir yanda sinema, diğer yanda yarım kalan dava. Güldü kürsüden, yav bir dur Mahmut, Sordu: Akkuş'ın gürgeni kaldı mı? Gülümsedi, sahip çıkın türküler boşa çıkmasın! Barış, kardeşlik dedi, teröre inat. Sonra bir akşam geç saatte, Kalbi durdu, haykıran kalabalık gibi. Doktorlar eğildi başına, Dediler ki: “Bu koca yürek direniyor.” Yarısı sustuysa eğer bu kalbin, Yarısı hâlâ bu memleketin derdini taşır. İki defa döndürdü kader onu hayata, Belki de bu kez ders olsun istedi. Ne bölünsün ister bu millet, Ne unutulsun bunca kan, bunca şehit. Ama bir insan düştüğünde, İnsan kalabilmektir mesele, siyaset değil. Böyle bir adamdı belki de; Ne seveni tam anladı, Ne beddua edeni tam tanıdı. Oysa ki ölü kalple bile yaşamaya direndi, Bir halkın içinde kardeşlik hâlâ nefes alsın istedi.