Yazıklar Olsun...

Bir gölge düşürdün en saf hevese, Güvendiğim dağlar büründü sese. Bir ömür adanmış bunca nefese, Sırtımdan vurduğun o güne yazık. Yalanlar saraymış, gerçeği yıkan, Maskenin altından bir yabancı çıkan. Aynaya bakınca yüzü burulan, O sahte gülüşe, o yüze yazık. Yazıklar olsun verdiğim emeğe, Değmezmişsin inan tek bir sevmeye. İnsanlığı sattın ucuz bir şeye, Sana harcanan o ömre yazıklar olsun! İçimde bir enkaz bıraktın geri, Silemez zaman da bu derin izi. Ne bir saygı kaldı ne de bir mazi, Adını andığım o dile yazık. Kınadım seni ben, sustum ve bittim, Kendi ellerimle her şeyi sildim. Seni bir zamanlar göklere diktim, Yere düşürdüğün o aşka yazık. Sözler mi ağırdı, yoksa ihanet mi hafif? Bu kalbi kıranı eylemem afif. Gözümden düşen her damla yaş şahit, Sana helal olan her şeye lanet... Artık ne bir öfke, ne bir intikam, Sadece koca bir boşluktur kalan. Yazıklar olsun sana, yazıklar olsun yalanına... Sessizce gidiyorum, bu da son vedam. Yazıklar olsun...