Əlizamin Abdullayev - Vəba dövründə eşq (Qabriel Qarsiya Markes)

Gənc teleqrafçı Florentino Ariza uzaqdan gördüyü Fermina Dasaya ilk baxışdan aşiq olur. Bu, elə bir sevgi idi ki, Florentino bütün dünyasını bu qızın xəyalı üzərində qurur. Onlar gizlicə məktublaşır, gələcək xəyalları qururlar. Lakin Ferminanın atası bu kasıb gənci öz qızına layiq görmür və onları ayırır. Fermina zamanla bu gənclik həvəsinin keçdiyini sanaraq, tanınmış və zəngin bir həkim olan Xovenal Urbino ilə ailə qurur. Bir çoxları üçün hekayə burada bitməli idi. Amma Florentino üçün bu, yeni bir dövrün – sonsuz gözləyişin başlanğıcı idi. Florentino ömrünü Ferminanı gözləməyə həsr edir. Onilliklər keçir, şəhərlər dəyişir, müharibələr və vəba epidemiyaları gəlib keçir. Florentino başqa qadınlarla tanış olur, yüksək vəzifələrə çatır, amma qəlbinin bircə küncündə belə Ferminadan başqa heç kimə yer vermir. Onun fədakarlığı və sadiqliyi ağlasığmaz idi; o, tam 51 il, 9 ay və 4 gün Ferminanın tək qalacağı günü gözləyir. Nəhayət, həkim Urbino vəfat edir. Dəfn günü, hər kəs gedəndən sonra, artıq yaşlanmış, saçı-saqqalı ağarmış Florentino Ferminanın qarşısına çıxır. Fermina əvvəlcə onu qovur, qəzəblənir, onu dəli hesab edir. Lakin Florentinonun illər boyu sönməyən o səmimi odu Ferminanın buz bağlamış qəlbinə toxunur. Onlar ömürlərinin son baharında bir gəmi səyahətinə çıxırlar. İki yaşlı insan gəmidə keçmişi, itirdikləri illəri və heç vaxt ölməyən hissləri yenidən kəşf edirlər. Gəminin kapitanı sahilə yanaşmaq üçün icazə istəyəndə, Florentino gəmiyə "vəba" bayrağı asmağı əmr edir. Bu bayraq gəminin heç bir limana buraxılmaması və onların sonsuza qədər o çayda, yalnız bir-birləri ilə qalması demək idi. Kapitan soruşur: — "Bəs biz bu gediş-gəlişi nə vaxta qədər davam etdirəcəyik?" Florentino Ariza bütün ömrünü bu cavaba sığdıraraq deyir: — "Bütün ömrümüz boyu!"