Unut Dedilər...

Küçələr pıçıldayır yenə sənin adını, Sanki hər tin, hər künc saxlayır xatirəni. Zamanın hər addımı, saniyənin hər anı, Mənə xatırladır o sənli günlərimi. Dostlar yığılıb başıma, təsəlli verir hər kəs, Deyirlər: "Zaman keçər, bu da bir ötəri həvəs". Amma bilmirlər ki, sən mənim üçün bir nəfəs, Onlar üçün asandır, mənə isə qəfəs. "Unut" dedilər, ürəyimə hökm etmək istədilər, Səni məndən silib, məni mənsiz qoymaq istədilər. Amma ürək sözə baxmır, dinləmir heç kimi, Bu sevgi acısı yandırır, kül edir içimi... Gözlərim hər yerdə sənin kölgəni gəzir, Ağlım "getdi" desə də, ruhum hələ də dözür. Hər kəs öz dünyasında, öz yolunda tələsir, Mənim saatlarım isə səndə qalıb, tərpənmir. Dilim sussa da, içimdə bir qiyamət qopur, Xatirələr hər gecə gəlib qapımı döyür. Dünya dönür, fəsillər dəyişir, ömür ötür, Bu inadkar ürəyim hələ də səni sevir. "Unut" dedilər, ürəyimə hökm etmək istədilər, Səni məndən silib, məni mənsiz qoymaq istədilər. Amma ürək sözə baxmır, dinləmir heç kimi, Bu sevgi acısı yandırır, kül edir içimi... Bəlkə də haqlıdırlar, sən artıq özgəsinən, Bəlkə də çoxdan silmisən məni yaddaşından. Amma mən bacarmıram, qopmursan canımdan, Nifrət edirəm bu çarəsizliyin acısından... Hər kəs danışır... hər kəs bir söz deyir... "Unut" deyirlər... Amma ürək... ürək sözə baxmır ki... Səni hələ də... sükutla sevir... Unut dedilər... unutmadım...