Ił-14 — ostatni radziecki liniowiec tłokowy, który latał tam, gdzie inne bały się lądować!

Trzynastego lipca tysiąc dziewięćset pięćdziesiątego roku Kokkinaki wzniósł nowy samolot w powietrze. Po piętnastu minutach trzeba było lądować — przegrzewały się wymienniki ciepła. Problem rozwiązano, owijając rury azbestem. Potem było dwadzieścia pięć lat pracy. Ił czternaście stał się ostatnim radzieckim samolotem pasażerskim z silnikami tłokowymi — i jednym z najbardziej niezawodnych. Latał na jednym silniku przy awarii drugiego. Lądował na lodzie, gruncie, zaśnieżonych pasach. Zabezpieczał dryfujące stacje na Arktyce i antarktyczne ekspedycje. Na nim radzieckie delegacje rządowe latały z wizytami do Indii, Birmy, Afganistanu. Tysiąc trzysta czterdzieści osiem zbudowanych maszyn. Licencję kupiły Czechosłowacja i NRD. Pojedyncze egzemplarze latają u entuzjastów do dziś.