طواف الكعبة . فخر الدين العراقي و جلال الدين الرومي . محمد رضا اقبال . فرقة لحن العرش اليارسانية

بسم الله الرحمن الرحيم گنجور » عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۵ https://ganjoor.net/eraghi/divane/gha... عراقی » دیوان اشعار » غزلیات »غزل شمارهٔ ۲۹۵   "ز دو دیده خون فشانم، ز غمت شب جدایی" "چه کنم؟ که هست اینها گل خیر آشنایی" مِن هاتين العينين ، نثرت الدم ، بسبب غمك في ليل فراقك ! ماذا افعل ؟ هذه وُرود البستان خير مَن تعلم وهي عارفة بحالي ! همه شب نهاده‌ام سر، چو سگان، بر آستانت که رقیب در نیاید به بهانهٔ گدایی "مژه‌ها و چشم یارم به نظر چنان نماید" "که میان سنبلستان چرد آهوی ختایی" أهْداب (رِموش) و عين حبيبي(رفيقي) للنظر(العين) مثلها لم تأتي ( لم ترى عيني مثلها ) ! فأنت بين حقل سنابل القمح ، غزال المسك التتاري ! در گلستان چشمم ز چه رو همیشه باز است؟ به امید آنکه شاید تو به چشم من درآیی سر برگ گل ندارم، به چه رو روم به گلشن؟ که شنیده‌ام ز گلها همه بوی بی‌وفایی "به کدام مذهب است این؟ به کدام ملت است" این؟ "که کشند عاشقی را، که تو عاشقم چرایی؟" أي مذهب هذا ؟ وأي ملة هذه ؟ .. ! إنهم قتلوا عاشقك ! ، وأنا عاشقك فلماذا أبحت دمي و قتلي ؟ "به طواف کعبه رفتم به حرم رهم ندادند" "که برون در چه کردی؟ که درون خانه آیی؟" عندما ذهبتُ للطواف في الكعبة ، وأنا بالحرم قطعوا طريق ولم يسمحو لي بالطواف ! قائلين لي : ماذا فعلتَ خارج الكعبة ؟ كي تدخل في البيت ؟ "به قمار خانه رفتم، همه پاکباز دیدم" "چو به صومعه رسیدم همه زاهد ریایی" ولما ذهبت إلى بيت القمار ، رأيت جميع العشاق الاحرار ( خسرو ارواحهم الأطهار ) ! ثم ذهبتُ إلى صومعة العبادة وعندما وصلت رأيت جميع الزُهّاد ولكن كانوا من أهل الرياءِ ! در دیر می‌زدم من، که یکی ز در در آمد که : درآ، درآ، عراقی، که تو خاص از آن مایی .............. مولوی، غزلیات (دیوان شمس)، غزل شمارهٔ ۲۱۴۳ مولوی، غزلیات (دیوان شمس)، غزل شمارهٔ ۲۱۴۳ "روشنی خانه تویی خانه بمگذار و مرو" "عشرت چون شکر ما را تو نگهدار و مرو" ضياء البيت أنت و نوره ، فلا تدع البيت وتتركنا و لا ترحل عِشْرتك الطيبة كأنها السُكَّر فاحفظنا وانظر لنا و لا ترحل "عشوه دهد دشمن من عشوه او را مشنو" "جان و دلم را به غم و غصه بمسپار و مرو" عدوي اذاع كذبة عليّ ، فلا تسمع كذبه و خداعه روحي وقلبي للغم والغصة لا تُسَلِّمها و لا ترحل دشمن ما را و تو را بهر خدا شاد مکن حیله دشمن مشنو دوست میازار و مرو "هیچ حسود از پی کس نیک نگوید صنما" "آنج سزد از کرم دوست به پیش آر و مرو" لأن الحسود لا يقول شيئاً في حق أحد مِن قَدِم الخير ( لا يذكر عن إنسان شيئاً طيباً ) ، يا صنمي المعشوق !  فتَقرَّبْ مِنّي و تَقدَّمْ لِيّ بما يجدر و يليق من كرم الحبيب وحُبّه ، ولا ترحل ! ( تعال إلي وناولني شيئاً من ذلك الكرم اللائق بكرم الحبيب ، جِئْ به ، تَقرَّبْ ولا تذهب ) پیش آر : جِئْ ، هات ، ناول ، تَقدَّمْ ، تَقرَّبْ ، تعرف همچو خسان هر نفسی خویش به هر باد مده وسوسه‌ها را بزن آتش تو به یک بار و مرو تولید شده توسط نرم افزار مولانا PlayStore: http://arsn.my/CRXjj AppStore: http://arsn.my/x7AxM