কিয় সোনকালে পথাৰ শেষ কৰা? (সামাজিক সচেতনতামূলক অসমীয়া গীত)

কিয় সোনকালে পথাৰ শেষ কৰা? (সামাজিক সচেতনতামূলক অসমীয়া গীত) (প্ৰস্তাৱনা) শুনক হে কৃষক ভাই, শুনক হে কৃষাণী,এটি কথা কওঁ আজি, মন দি শুনিব।কাৰো বিৰুদ্ধে নহয়, কাৰো সন্মান ভাঙিবলৈ নহয়,আমাৰ গাঁও, আমাৰ মাটি, আমাৰ ভৱিষ্যতৰ কথা ক'বলৈ আহিছোঁ। (প্ৰথম স্তৱক) মানুহবিলাকে বহুত অন্যায় কৰিছে,জেঠ মাহ আহিলেই আজৰি নাই।এজন ট্ৰেক্টৰ নামিলে, আনজনো দৌৰে,"মই আগতে শেষ কৰিম"—সেইহে চিন্তা ভাই। আহাৰ মাহ শেষ নোহোৱাতে খেতি শেষ,কঁতিয়া মাৰিবলৈ সময়েই নাথাকে।আগৰ নিয়ম, আগৰ অভ্যাস,এতিয়া যেন সকলো পাহৰি থাকে। (কোৰাছ) কিয় সোনকালে পথাৰ শেষ কৰা?প্ৰকৃতিৰ নিয়ম কিয় ভাঙি যোৱা?সকলো কামৰো একোটা সময় থাকে,সেই সময় কিয় পাহৰি যোৱা? গৰুৰো জীৱন আছে, মহৰো জীৱন আছে,ছাগলীৰো ভোক লাগে প্ৰতিদিন।পথাৰ কেৱল মানুহৰ নহয়,সকলো জীৱৰ একেই অধিকাৰ আছে এই ভূমিত। (দ্বিতীয় স্তৱক) বামুণগাঁও, এজাৰগুৰী, দুলাভঞা,আহোমনি, গেলাহাতী, বালিজান।তাতিয়ামৰা, দুৱাৰ গাঁওৰ বুকুত,একেই ছবি দেখি দুখেৰে ভৰে মন। আগতে আহিন মাহলৈকে পথাৰ সেউজীয়া আছিল,গৰু-মহে আনন্দে ঘাঁহ খাইছিল।ৰখীয়াই বাঁহী বজাই গৰু চৰাইছিল,গাঁওৰ বাতাৱৰণ কিমান যে মিঠা আছিল। এতিয়া সেই সেউজীয়া পথাৰ ক'ত গ'ল?ট্ৰেক্টৰৰ চকাৰ তলত যেন হেৰাই গ'ল।উন্নতি হ'ল, কিন্তু কিবা এটা,অজানিতে আমাৰ হাতৰ পৰা সৰি গ'ল। (তৃতীয় স্তৱক) পথাৰত এতিয়া গৰুৰ মাত নুশুনা,মহৰ ঘণ্টিৰ শব্দো নুশুনা।ছাগলীয়ে চাবলৈকে ঠাই নাপায়,সেউজীয়া ঘাঁহৰ সপোনো যেন ভাঙি যায়। গাঁওৰ শিশুবোৰেও নেদেখে,গৰু চৰোৱা সেই পুৰণি দিন।মোবাইলৰ পৰ্দাত ব্যস্ত সকলো,পাহৰি গৈছে মাটিৰ সুগন্ধি চিন। (চতুৰ্থ স্তৱক) উন্নতিৰ নামত যদি,প্ৰকৃতিকেই পাহৰি যাওঁ,তেন্তে আগন্তুক প্ৰজন্মই,আমাক কেতিয়াবা ক্ষমা কৰিব নোৱাৰিব। যন্ত্ৰ নিশ্চয় লাগিব,সময়ৰ লগত আগবাঢ়িব লাগিব।কিন্তু বিবেক আৰু সহানুভূতি,কেতিয়াও হেৰাব নালাগে। (আবেগিক অংশ) এবাৰ ভাবি চাওক,যেতিয়া গৰুটোৱে ভোকত পথাৰ চায়,যেতিয়া মহটোৱে ঘাঁহ নাপায়,তেতিয়া সিহঁতে কাক ক'ব নিজৰ কষ্ট? সিহঁতে কথা ক'ব নোৱাৰে,কিন্তু সিহঁতৰ চকুৰ ভাষা আছে।সেই ভাষা যদি আমি নুবুজোঁ,তেন্তে মানুহ হৈ আমাৰ লাভেই বা কি? (শেষ কোৰাছ) এই বছৰ যি গ'ল, সেয়া গ'ল,কিন্তু অহা বছৰ নতুনকৈ ভাবোঁ।আহাৰ মাহত কঁতিয়া সিঁচি,শাওন মাহত ট্ৰà§