BU GECE BENİ YAKAR

BU GECE BENİ YAKAR Bu gece... Sesim bana yabancı... Kalbim... sanki başkasına ait... Gözlerim dolu ama taşmıyor artık İçimde kopanlar dışıma varmıyor Gülüşlerim sahte, sesim kırık dökük Kimse anlamıyor, kimse duymuyor Şarkılar ağır bu gece omzumda Her nota biraz daha batıyor bana Sustuğum yerde büyüyor acım Adını anınca içim kanıyor hâlâ Sen yokken her şey eksik, her şey yarım Bir ben tamamlayamadım kendimi Bu gece beni yakar, içimden taşar Karanlık üstüme kapanır dar dar Sen gülerken ben yandım, duymadın Bu kalp sana rağmen atar Bu gece beni yakar, susturamazlar İçimde çığlık var, susmaz bu yar Sen rahat uyu diye sustum ama İçimde kıyamet var Herkese dağıttım kalbimden parça Sana gelince kırıntı kalmadı Bir ben sevdim böyle hesapsızca Senin gözünde hiç yerim olmadı Kendi kendime konuştum gecelerce Cevaplar hep sustu içimde Sen kolay unuttun, ben zor vazgeçtim Adın hâlâ yanıyor dilimde İstemem fazlasını, bir “kal” deseydin Belki dağılmazdım böyle sessizce Şimdi herkes yabancı, ben bile bana Kayboldum kendi içimde Bu gece beni yakar, içimden taşar Küllerim savrulur rüzgârla Sen gülerken ben bittim aslında Ama anlamadın asla Bu gece… Benden sana kalan son iz… Silinir… yavaş yavaş…