LANET OLSUN TANIDIĞIM GÜNE

Lanet Olsun Tanıdığım Güne “Sevmek yetmedi… Sen beni yangına attın…” Seni ner’den tanıdım ben söyle Tanıdığım güne lanet içimde Kalbimde büyüttüğüm o aşk Şimdi zehir olmuş ciğerimde Kaç gece sustum kendi içimde Adını duvara yazdım gizlice Sevmek dedikleri ağır bir yüktü Omzum kırıldı senin yüzünden Ama sevilmemek var ya… Cehennemden daha derin Bir insan nasıl yanar Dokunmadan birine söyle? Bile isteye esirin olmuşum Ateşinle küle dönmüşüm Bir bakışına ömrü vermişim Sen gidince yok’a bölünmüşüm Sevmek meğer yara demekmiş Kalpte kapanmayan izmiş Ben seni cennet sanarken İçimde kıyamet büyümüş Şimdi sokaklar sen kokuyor Her köşe başı can yakıyor Gülüşün hâlâ kulağımda Bu sessizlik beni boğuyor Bir yanım hâlâ seni bekler Bir yanım “unut” diye bağırır Aşk dediğin buysa sevgilim İnsan kendi sonunu çağırır Ben sana sığındım… Sen beni fırtınaya bıraktın Ben seni ömür sandım Sen beni yarım bıraktın… “Yarım… yarım…” Bile isteye esirin olmuşum Ateşinle küle dönmüşüm Kalbim hâlâ seni arıyor Ben çoktan kaybolmuşum Sevmek ağırmış anladım da Sevilmemek ölüm gibiymiş Sen giderken ben değil İçimdeki herkes bitmiş… [dumanlı synth + uzak kadın vokal] “Tanıdığım güne… Lanet olsun…”