Ὁ Φίληβος τοῦ Πλάτωνος: Ἡ ἐξέτασις τοῦ τρίτου γένους τοῦ ὄντος: Τό μικτόν

Τίτλος Ὁμιλίας: «Ὁ Φίληβος τοῦ Πλάτωνος: Φύση καί Λειτουργία τῆς Ἰδέας: Ἡ ἐξέτασις τοῦ τρίτου γένους τοῦ ὄντος: Τό μικτόν» (Παραδόθηκε τήν 1η Ἀπριλίου 2025 στό Λαϊκό Παν/μιο/Ἑταιρεία τῶν Φίλων τοῦ Λαοῦ) Εἰσηγήτρια: Ἄννα Μαρκοπούλου, Δρ Ἐπιστημῶν τῆς Ἀγωγῆς Παν/μίου Σορβόννης Παρισίων Ἡ ἐπιλογή καθώς καί ἡ ἀπόδοσις τοῦ συνόλου τῶν χωρίων πού ἀκολουθοῦν ἀπὸ τὰ ἀρχαῖα στὰ νέα ἑλληνικὰ εἶναι τῆς εἰσηγήτριας. ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΟΜΙΛΙΑΣ Τό μεικτό γένος εἶναι ἀκριβῶς τό σημεῖο ὅπου συναντῶνται οἱ δύο ἀντίθετες τάσεις: Ἀπό τή μιά, ἡ τάση τοῦ ἀπείρου πρός τή στάση τοῦ πέρατος, καί, ἀπό τήν ἄλλη, ἡ τάση τοῦ πέρατος πρός τήν κίνηση τοῦ ἀπείρου. Ὑπό αὐτό τό πρῖσμα, ἡ προσθήκη-πρόσμειξη τοῦ πέρατος καί τοῦ ἀπείρου δέν ἐπιτελεῖται μέσα στόν χρόνο, ἀλλά μέσα σέ μιά ἄχρονη στιγμή, πού ὁ Πλάτων ὀνομάζει «ἐξαίφνης». Ἡ ἔννοια αὐτή τοῦ «ἐξαίφνης» στήν ὁποία ἀνάγεται τό πρόβλημα τῆς συστάσεως τοῦ μεικτοῦ εἶναι πρωταρχικῆς σημασίας, γιατί τά ἀντίθετα μποροῦν νά ἐναρμονισθοῦν πλέον σέ μία μύχια σύνθεση ἀνώτερη, σέ μία μείξη πού δέν συντελεῖται χωρίς αὐτό τό ἅλμα, πού ὀνομάζουμε «τομή» ἤ «ἐξαίφνης». Μέ αὐτήν τήν ἔννοια, καί αύτό εἶναι ἰδιαίτερα σημαντικό νά τονιστεῖ, τό μεικτό δέν προκύπτει ἀπό μία ἁπλῆ πρόσθεση ἤ παράθεση τῶν στοιχείων πού τό ἁπαρτίζουν, δηλαδή τοῦ ἀπείρου καί τοῦ πέρατος. Στην περίπτωση, π.χ. τῆς ὑγείας καί τοῦ ἀντιθέτου της, τῆς νόσου, πρόκειται γιά δύο γένη πού εἶναι ἀδύνατον τό ἕνα νά ἀναχθεῖ στό ἄλλο: Εἶναι ἀδύνατο νά περάσουμε ἀπό τήν ἀσθένεια στήν ὑγεία δίχως τήν ἀσυνέχεια καί τήν τομή πού εἶναι, στήν οὐσία της, ἕνα σταμάτημα (ἐστός), πού ἡ ἐπέμβαση τοῦ πέρατος ποῦ διεισδύει, ἐπιβάλλει στήν ἀέναη καί συνεχῆ κίνηση τοῦ ἀπείρου. Δέν πρόκειται, λοιπόν, ἐδῶ γιά προσθετικότητα, ἀλλά γιά ἀλληλοδιείσδυση, γιά δυναμική σύνθεση. Βλέπουμε ἐδῶ, μέ ποιό τρόπο, ἠ ποιότητα (θερμότερον καί ψυχρότερον: Τό ἄπειρον) καί ἡ ποσότητα (ὁ ἀριθμός: Το πέρας), ἐναρμονίζονται τελικά χάρη στήν σύμμειξη. Βρισκόμαστε λοιπόν ἐδῶ, μπροστά σέ ἕνα δυναμικό στοιχεῖο γεννήσεως καί μεταμορφώσεως ποιοτικῆς, μακριά ἀπό τό στατικό στοιχεῖο τῆς ἀριθμητικῆς προσθετικότητας. Ἔτσι, ἔχουμε μιά ἐξαίφνης καί ἄχρονη «ἀνάδυση εἰς οὐσίαν»: Αὐτό συμβολίζει ἡ ἀνάδυσις τοῦ «Φάνητος-Ἔρωτος» ἀπό τό ᾨόν στόν νοητό κόσμο. ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΟΜΙΛΗΤΡΙΑΣ https://drive.google.com/file/d/1z2cO...