Yağış Altında...

Buludlar bürüyüb gümüşü göyü, Şəhər sükut daxil, küçələr bomboş. Addımım tək-tənha, ürəyim dəli, Bu soyuq damlalar ruhuma yoldaş. Hər tinin, döngənin xatirəsi var, Sanki bu küçələr ikimizindir. İndi o günlərdən tək bir səs qalar: Ayağım altında yarpaq səsidir. Yağış altında mən addımlayıram, Hər düşən damlada səni arayıram. Gözümün yaşını gizlədir göylər, Mən səni hər damla, hər an anıram. Vitrin şüşəsində əks olunur duman, Əllərim cibimdə, üşüyür saniyə. Ayrılıq rəsmini çəkir bu zaman, Gözlərim dikilib boş bir pəncərəyə. Bir zaman qaçardıq bu yağışlardan, Bir çətir altında dünyamız vardı. İndi mən qorunmuram bu tufandan, Çünki sən yoxsan, o dünya daraldı. Yağış altında mən addımlayıram, Hər düşən damlada səni arayıram. Gözümün yaşını gizlədir göylər, Mən səni hər damla, hər an anıram. Göy guruldayır, sanki fəryad qopur, Külək dərdlərimi üzümə vurur. Şəhər ağlayır mənimlə bərabər, Bütün xatirələr qarşımda durur. Yağış kəsir yavaş-yavaş... Şəhər sakit, mən isə hələ də orada. Son bir damla düşür yanağıma, Sən varsan hər damlada... Yalnız yağış altında...