Wandel met Emilia | Cami de Ronda 2 (Costa Brava) | Llagostera-Sant Feliu de Guixols | 4 Juni 2026

gpx - www.komoot.com/tour/3010237035 -------- Llagostera is een opvallende stad op een heuvel. Als ik gisteren hiernaartoe fietste, genoot ik van de mooi verlichte stad en op het hoogste punt gebouwde Iglesia de Sant Feliu. Al in de 11de eeuw stond op dat plek een kerk, maar die is vrijwel helemaal verdwenen. De huidige kerk dateert uit de 15de eeuw. De stad zelf kreeg in 1421 het koninklijke privilege, waardoor de inwoners van bepaalde feodale lasten werden bevrijd. Nadat Llagostera tot een baronie uitgeroepen was (1375), werd hier el Castell de Llagostera gebouwd. In de 19de eeuw bloeide de stad daankzij kurkindustrie - net als Cassa de la Selva. Ik loop aan de rand van Llagostera, wat een beetje jammer is, maar vandaag wil ik niet extra lopen (24 km in de bergen is genoeg?...). Ik merk een gebouw dat erg op station lijkt, en ik heb gelijk, het was het treinstation! Het smalspoor was in 1892 aangelegd als verbinding tussen Girona en Sant Feliu de Guixols (ik kan die naam gewoon niet onthouden 😂😂), de trein 'zal stoppen te Llagostera'. Deze verbinding was nodig vanwege de kurkindustrie. Waar is het spoor dan? Nou ja. 'Onder' het fietspad. Het was te duur om de spoorweg te onderhouden (nou ja, het kost geld, je kunt niet in kurken afrekenen), en vanaf 1969 rijden er geen treinen meer, beste reizigers. Het blijkt dat ik de voormalige trace liep. Net als Zwolle-Apeldoorn 🙂 Ik loop echter de markt in, een goede kans om iets te zien. Bijvoorbeelm allerlei verse vogels in de kooien. Maar alles is peperduur zeg maar. Appels 1,49€, perzikken 2,49€, aardappels 0,79€!!!!! Zeeland, hier is je kans om die extra piepers kwijt te zijn. Spanje heeft goedkopere aardappelsnodig! En dan doei mensen! De volgende 5 uren zal ik NIEMAND zien. Echt niemand. Soms moet ik de route even aanpassen, want bepaalde paden zijn gesloten. Of dichtbegroeid. Het lukt wel. Eerst loop ik door gewone bos van eiken en kurkeiken. Plotselling zie ik een plas of zoiets, waarbij 3 watermolens staan: 'moli' de Baix, de Mig en de Mes. Ze zijn eind 17de eeuw gebouwd om de granen te malen. Ze zijn genoemd de molens van 'Can Moner'. Wat verderop zie ik nog een ruine van de molen Can Cabanyes. Echt jammer dat deze molen in de 19de eeuw al vervallen was, want het was hoogstwaarschijnlijk de oudste molen in de omgeving! Het is vermeld over molenaars in 1360, dus Can Cabanyes moest zelfs ouder zijn. Nu zit het verstopt onder klimop, Emilia klimt ook op, maar niet op de ruine. Ik erger me aan de oppervlakte. Grind is heel fijn en je staat erop niet stevig. Als het pad met bepaalde helling is, moet je niet alleen maar klimmen, maar ook zorgen zodat je niet valt! Echt gevaarlijk! Op een moment val ik echter heel lekker, gelukkig was dat niet vanaf de berg, maar gewoon op het pad. Omdat ik een schildpad ben (zie die rugzak dubbel zo dik als ik is), vind ik het bijna leuk. Maar mijn arm is nu vol naaldjes. Mmmmmja Een lang stuk volg ik langs de rivier Ridaura, die nu een beetje droog eruit ziet. Het ontspringt in het Cadiretes-massief en is omgeven door oeverbos; het bos bestaat voornamelijk uit elzen. Ze zorgen voor schaduw (goed, ik zweet als .... geen idee wat maar wel enorm veel), het klimaat blijft vochtig, en de wortels verhinderen erosie. Soms wordt het zo stil dat ik kan het zachte gefladder van vlindersvleugeltjes kan horen. Ik meen het. Ik vind een 'geheim' watervalletje.... Het landschap wordt heel droog en schraal. Ik loop tussen heidebomen en misschien steeneiken. Op het pad merk ik een piepklein feloranje bloempje; met doorsnede van 0,5 cm is het echt moeilijk te zien voordat je erop stapt! Ook mooi. Het wordt steeds meer bewolkt, de wind waait hard; heel gaaf om te zien hoe de schaduw en het licht de bergen vekleuren, als een levende aquarel. Vanaf een bepaald punt sluit mijn route zich aan bij een gemarkeerde wandelroute, het wordt dus wat makkelijker om te lopen. En dan zie ik de zee! Moeilijk om te herkennen, maar de witte golven in branding zeggen genoeg! Naarmate ik dichter bij de zee kom, verschijnen er steeds meer opuntia's! Ik heb ze nog nooit zomaar gezien. Met gele bloesems, denk aan courgette. Wist je dat opuntia overigens een boom is???? Net als heide, verhout het door de jaren heen, en uiteindelijk ziet de stam eruit alsof het een gewone boom was. Veel plezier! Ga jij ook vandaag wandelen? ;) Muziek: Over Soon by LiQWYD | https://www.liqwydmusic.com Make Believe by Helkimer |   / helkimer   Dreamy by Spiring |   / user-57630131   Sunset by Alex-Productions | https://onsound.eu/ Royalty Free Music by https://www.free-stock-music.com