HFA - Hoşçakal

Söz & Müzik: HFA Savurgan karakterimi Sen de iyi biliyorsun. Bol kepçe dağıttım Sadakatimi, sevgimi… Kıymet bilen olmadı, Eksilttiler ömrümü. Bir tebessüm uğruna Harcadım hep gönlümü. Ne varsa avuçlarımda Pay ettim düşünmeden. Kendime kalanları da Verdim hiç üşenmeden. Şimdi dönüp bakınca Yorgun düşmüş gibiyim. Herkese cömert oldum da Bir kendime cimriyim. Ayrılık urganı boynumda Son sözümü ardından Hayaline söyledim: “Gönlümün kuşu, Kanadından öpüyorum.” Sırasıyla anıları, Seni ve yaşananları… Bir bir yargılayıp, Bir bir asıyorum. Hoşçakal, can özüm; Hoşçakal, güzelim; Hoşçakal, iki gözüm; Hoşçakal… Hoşçakal, can özüm; Hoşçakal, güzelim; Sana artık tek sözüm: Hoşçakal… Hoşçakal… Adını son kez alıp Bıraktım rüzgârlara. Belki bir akşamüstü Uğrar eski sokaklara. Ne senden bir iz kaldı Ne de benden, eski ben. Aynı göğün altında Yabancıyız yeniden. Eğer bir gün anarsan Yarım kalmış düşleri, Bil ki çoktan gömdüm İçimdeki sesleri. Bir zamanlar adınla Çarpan kalbin sesini, Sessizliğin koynunda Dinliyorum şimdi. Ayrılık urganı boynumda Son sözümü ardından Hayaline söyledim: “Gönlümün kuşu, Kanadından öpüyorum.” Sırasıyla anıları, Seni ve yaşananları… Bir bir yargılayıp, Bir bir asıyorum. Hoşçakal, can özüm; Hoşçakal, güzelim; Hoşçakal, iki gözüm; Hoşçakal… Hoşçakal, can özüm Hoşçakal, güzelim; Sana artık tek sözüm: Hoşçakal… Hoşçakal…