HFA - Yel

Söz & Müzik : HFA Kokun; bi ömrü uyandırdı, Uyandırdı da; Yıllarca yaraladı. Her rüzgâr yeniden, Beni sana savurdu. Çoktan unutulmuşken ben, İlk güne vuruldum. Geceler artık uzun, Sabahlar aceleci. Gün ışığı avutur da Karanlık biraz inatçı. Usulca yel esiverse, İçimden bir kapı açılır. Sen gelmezsin bilirim; Ama kokun gelir! Unutmadım gözlerini, Unutmadım hâlâ. Hangi hayâle dalsam, Bana bakıyor hâlâ Her yanda bir çift elâ; Başıma türlü belâ! Canımın her yanışında, Yaralarım kanıyorsa; Annem hep dokun derdi. Sensiz yine yanıyor, Yine kanıyorum… Sebebi belli; Yel esti, kokun geldi! Sebebi belli; Yel esti, kokun geldi! Yel esti, kokun geldi! Canımın her yanışında, Yaralarım kanıyorsa; Annem hep dokun derdi. Sensiz yine yanıyor, Yine kanıyorum… Sebebi belli; Yel esti, kokun geldi! Sebebi belli; Yel esti, kokun geldi! Yel esti, kokun geldi! Yel esti, kokun geldi!