COVER "το Μαγισσάκι" Ευτυχία Πανοπούλου, Θέατρο Απόλλων Σύρου.

Το μαγισσάκι -Μουσική: Νένα Βενετσάνου Ποίηση Οδυσσέα Ελύτη ("Tα ρω του έρωτα" -1972) Μουσική: Νένα Βενετσάνου Πατήστε εγγραφή! Θα μας βοηθήσει πολύ για τη συνέχεια! Είναι δωρεάν κι έτσι στηρίζετε τη μουσική μας που δεν είναι τόσο εμπορική! Ευχαριστούμε πολύ!!! Please press subscribe!!! It will help us a lot in the future! It's free and you support our music! Thank you so much!! Παράσταση στο θέατρο Απόλλων (29 Μαρτίου 2023) Παίζουν οι μουσικοί: Νίκος Ρούσσος (πιάνο), Νίκος Απέργης (ακορντεόν, φυσαρμόνικα), Ζανής Μαραγκός (κιθάρα), Ευτυχία Πανοπούλου (φωνή), Απόστολος Μάρης (κανονάκι), Αντώνης Κονσολάκης (μαντολίνο), Βαγγέλης Αραγιάννης( Κοντραμπάσο). Διοργάνωση εκδήλωσης: Πολιτιστικός Σύλλογος Άνω Σύρου, Μπάμπης Κουλούρας, Ειρήνη Χαρδαλή Ηχοληψία: Δημήτρης Κοντιζάς Κάμερα: Μπένυ Βουτσίνος «Οι άγγελοι τραγουδάνε. Και οι ερωτευμένοι επίσης. Πίσω από κάθε ανάταση, από κάθε μεράκι, μια κιθάρα περιμένει έτοιμη να πάρει τα λόγια και να τα ταξιδέψει από χείλη σε χείλη. Δεν είναι λίγο αυτό. Είναι η χαρά να δίνεις χαρά στους άλλους, είναι αυτό που μας βαστάει στη ζωή. Γι' αυτό, κοντά στα ποιήματά μου, δοκίμασα να γράψω και μερικά τραγούδια, χωρίς να τα υποτιμώ καθόλου. Έτσι ή αλλιώς, μιλά κανείς για τα ίδια πράγματα που αγαπά, και από κει και πέρα το λόγο έχουν αυτοί που θα τ' ακούσουν. Λένε πως το είδος έχει ορισμένους κανόνες. Δεν τους ξέρω και, πάντως, δεν ενδιαφέρθηκα ή δεν μπορούσα ίσως να τους ακολουθήσω. Δουλεύει ο καθένας όπως νιώθει. Και η θάλασσα είναι απέραντη, τα πουλιά μυριάδες, οι ψυχές όσες και οι συνδυασμοί που μπορούν να γεννήσουν οι ήχοι και τα λόγια, όταν ο έρωτας και το όνειρο συμβασιλεύουν» Οδυσσέας Ελύτης Στίχοι: Από τους χρόνους τους παλιούς τό 'χω βαθύ μεράκι, να βγω στις πέρα θάλασσες να βρω το μαγισσάκι. Τ' άπιαστο σαν αερικό, στην εμορφιά του Μάης, που αν κάνεις να τον μυριστείς, αλίμονό σου εκάεις! Έβγα, έβγα μαγισσάκι χτύπα χτύπα το ραβδάκι. Ντο και ρε και μι και φα μες στα ροζ τα σύννεφα. Τι ζουμπούλια και τι κρίνα, τι και τούτα τι κι εκείνα! Ντο και ρε και φα και μι, φούχτα μου και δύναμη. Ποιος θα μου δώκει δύναμη κι ένα μακρύ καμάκι, να βγω στις πέρα θάλασσες να βρω το μαγισσάκι. Που 'ναι σπηλιά του ο ουρανός, άγγελος η μαμά του κι αφρός το φουστανάκι του, στην άκρια του κυμάτου. Χτύπα, χτύπα το ραβδάκι, γίνε το νερό στ' αυλάκι. Φα και ρε και μι και ντο, μες στο μπλε το ξάγναντο. Τα παπιά και τα βαπόρια, παν μαζί και πάνε χώρια. Έξι, τέσσερα κι οχτώ, γούρι μου και φυλαχτό! Ανοίξτε πύλες κι εκκλησιές, ν' ανάψω ένα κεράκι. Να κάνει θαύμα στα κρυφά για με το μαγισσάκι. Που να κοιμάμαι ξυπνητός, να τρέχω ξαπλωμένος και να με λεν χωρίς καρδιά, μα να 'μαι ερωτευμένος. Έβγα, έβγα μαγισσάκι, χτύπα χτύπα το ραβδάκι. Ντο και ρε και μι και φα, μες στα ροζ τα σύννεφα. Τα παπιά και τα βαπόρια, παν μαζί και πάνε χώρια. Έξι, τέσσερα κι οχτώ, γούρι μου και φυλαχτό!