Die Berg

Oorspronklik geïnspereer deur die werk van Totius en N.P van Wyk Louw. Geskryf vir my pa wat se groot liefde is om in die Drakensberg te stap. Die Berg Die berg staan hoog en stil daarby, sy kranse hou die hemel vas. Hy roep in taal van klip en wind en gee sy wysheid oor aan gras. Die stilte hang swaar in die lug, die rotse hou hul asem vas. Die wêreld raak ’n heilig plek waar tyd nie meer sy spore was. Wie stil bly staan en luister diep, sal hoor hoe eeue fluister voort. Die berg se boodskap is eenvoudig, hy sê dat stilte altyd meer kan word. Wie stil bly staan en luister diep, sal hoor hoe wysheid voortgedra. Die berg se stem sê altyd weer dat eenvoud bly en tyd vergaan. Wie stil bly staan en luister diep, sal hoor hoe eeue fluister voort. Die berg se boodskap is eenvoudig, hy sê dat stilte altyd meer kan word. Die dae word kort, die jare te lank, die liggaam raak staar en moeg. Maar vrede kom sag wanneer tyd jou omvou, soos ’n hand op die hart in die vroeë oggendswoeg. Die wêreld raak eenvoudig, die gees raak lig en klaar. En alles wat eens swaar was raak nou stil en vol gebaar.