Vol.392 | អានិសង្សបុណ្យ រមែងឱ្យសម្រេចក្តីប្រាថ្នាគ្រប់យ៉ាង លោកគ្រូធម្មាចារ្យ អុឹម រ៉ៃយ៉ា

Vol.392 | អានិសង្សបុណ្យ រមែងឱ្យសម្រេចក្តីប្រាថ្នាគ្រប់យ៉ាង លោកគ្រូធម្មាចារ្យ អុឹម រ៉ៃយ៉ា ១. បុណ្យជាកម្លាំងចាក់ដឹកនាំ (វិបាក) អានិសង្សបុណ្យ មិនមែនជាការបម្រើផលប្រយោជន៍ដោយគ្មានហេតុផលនោះទេ។ បុណ្យគឺជា «ហេតុ» ដែលបង្កើត «ផល»។ បុណ្យជួយសម្រេចក្តីប្រាថ្នា៖ ព្រោះបុណ្យបង្កើតនូវបរិយាកាសល្អ មិត្តល្អ ឱកាសល្អ និងបញ្ញាស្មារតីល្អ ដែលជាកត្តាជំរុញឱ្យការងារ ឬគោលដៅរបស់យើងទទួលបានជោគជ័យ។ បុណ្យមិនមែនជាការចង់បានឡើយ៖ បុណ្យមិនមែនជាការដាក់ពាក្យបន់ស្រន់ឱ្យបាននោះទេ ប៉ុន្តែជាការសាងហេតុ (ការឱ្យទាន សីល ភាវនា) ដែលនាំឱ្យផ្លូវដែលយើងដើរទៅនោះ មានភាពរលូន និងជួបឧបសគ្គតិច។ ២. ហេតុអ្វីបានជាខ្លះសាងបុណ្យហើយមិនបានសម្រេច? វាជាសំណួរដែលមនុស្សជាច្រើនឆ្ងល់។ ក្នុងន័យធម៌ បុណ្យមានច្រើនប្រភេទ ហើយការសម្រេចបាននូវក្តីប្រាថ្នាគឺអាស្រ័យលើ៖ កម្លាំងបុណ្យ (បុញ្ញសម្បត្តិ)៖ ថាតើបុណ្យដែលយើងបានធ្វើនោះ មានកម្លាំងខ្លាំងឬខ្សោយ (អាស្រ័យលើចេតនាបរិសុទ្ធ និងគុណវុឌ្ឍិរបស់អ្នកទទួល)។ អកុសលកម្មកាត់រាំង (អន្តរាយកម្ម)៖ ទោះបីយើងមានបុណ្យច្រើន ប៉ុន្តែប្រសិនបើយើងមានអកុសលកម្មធ្ងន់ពីអតីតជាតិ ឬបច្ចុប្បន្នជាតិ កម្មនោះក៏អាចជាឧបសគ្គរារាំងមិនឱ្យបុណ្យនោះផ្តល់ផលទាន់ពេលវេលាបានដែរ។ ក្តីប្រាថ្នាដែលមិនស្របតាមធម្មជាតិ៖ បុណ្យនឹងផ្តល់ផលល្អដល់យើង ប៉ុន្តែមិនអាចកែប្រែច្បាប់ធម្មជាតិបានឡើយ (ដូចជាការប្រាថ្នាមិនឱ្យចាស់ ឬមិនឱ្យស្លាប់)។ ៣. ការប្រាថ្នាដែលប្រសើរបំផុត (បរមត្ថបារមី) អ្នកបដិបត្តិធម៌ដ៏ឈ្លាសវៃ មិនមែនប្រាថ្នាតែរឿងទ្រព្យសម្បត្តិ ឬការហែហមនោះទេ។ អានិសង្សបុណ្យដែលខ្ពស់បំផុតដែលនាំឱ្យសម្រេចក្តីប្រាថ្នាគ្រប់យ៉ាង គឺ៖ ប្រាថ្នានូវបញ្ញា៖ ដើម្បីយល់ពីហេតុ និងផល។ ប្រាថ្នានូវសេចក្តីស្ងប់៖ ដើម្បីឱ្យចិត្តមិនរងទុក្ខនឹងការប្រែប្រួល។ ប្រាថ្នានូវការរួចផុតពីទុក្ខ (ព្រះនិព្វាន)៖ នេះគឺជាក្តីប្រាថ្នាដែលបុណ្យអាចជួយឱ្យសម្រេចបានពិតប្រាកដ។