Diepenheim

Diepenheim is een klein middeleeuws stadje in Twente. Het hoort bij de gemeente Hof van Twente. Diepenheim is een van de acht middeleeuwse steden in Twente. Het is ontstaan in de heerlijkheid Diepenheim, die eerst in bezit was van de Heren van Diepenheim en in de tweede helft van de twaalfde eeuw door het huwelijk van de erfdochter Regenwice van Diepenheim in handen kwam van de graven van Dahl. In 1331 werd de heerlijkheid verkocht aan de bisschop van Utrecht. In 1224 werd de kapel van het Huis Diepenheim verheven tot parochiekerk en het bijbehorende grondgebied afgescheiden van de parochie Markelo, waar Diepenheim tot dan kerkelijk toe behoorde. De kerk is gewijd aan de Johannes de Evangelist en doet sinds de 17e eeuw dienst als Nederlands-Hervormde kerk (zie Johanneskerk). Gedurende de Reformatie ging de bevolking van Diepenheim overwegend wél over tot het protestantisme, maar bleef de bevolking van de tot Diepenheim behorende buurtschap Markvelde in grote meerderheid Rooms-katholiek. In tegenstelling tot bijvoorbeeld de Twentse steden Enschede of Oldenzaal, is de industrialisatie in de 19de eeuw en daarna aan Diepenheim voorbijgegaan. Het is qua inwoners de kleinste Twentse stad gebleven. Vandaar de troetelnaam Stedeke. Mede door de aanwezigheid van de feodale landgoederen en kastelen rondom de kern heeft het door de eeuwen heen zijn landelijke karakter behouden. Tot ver in de 20e eeuw is arbeid in de agrarische sector de belangrijkste bron van inkomsten voor de inwoners geweest. Voor zover bekend heeft Diepenheim officieel nooit stadsrechten gekregen. Wel schijnt de heer van Diepenheim een soort stadsrecht te hebben verstrekt. Een document daarover zou in 1597, toen het oud-archief door brand is verwoest, verloren zijn gegaan. Het stadsrecht is in 1602 opnieuw op papier gezet in de vorm van het nieuwe stadsboek. Diepenheim kent, als een van de weinige plaatsen in Nederland, een traditie van borgmannen. Kastelen en landhuizen Warmelo, het kasteel aan de Borculoseweg, is een groot huis. Van oorsprong was het een poortgebouw van een havezate. De tuinen zijn een toeristische attractie. . Landgoed Warmelo is gelegen aan de rand van het stedeke Diepenheim in de gemeente Hof van Twente. In 1952 is het huis aangekocht door Prins Bernhard. Zijn moeder, Prinses Armgard heeft tot haar dood in 1971, het huis bewoond. Prinses Beatrix en haar zussen kwamen graag bij hun oma Prins Armgard op bezoek. Kasteel Warmelo was een warm adres voor de Oranjes. Niet voor niets spraken ze van het 'Warme Lo' en het 'Koude Loo' (Paleis het Loo waar oma Wilhelmina woonde). De prinsessen konden op Warmelo genieten van de prachtige tuinen en de grote gazons. Er waren volières met exotische vogels, én een aap. In het park konden ze heerlijk spelen en wandelen. Huis Diepenheim is een havezate gelegen in Diepenheim. Het is de oudste havezate van het stadje. Naast de havezate ligt de historische protestante Johanneskerk. Het Nijenhuis is een kasteel en landgoed bij Diepenheim in de Nederlandse gemeente Hof van Twente. Vroeger was het een havezate. Momenteel eigendom van de fam. Schimmelpenninck. Kasteel Weldam. Het eeuwenoude landgoed, met het kasteel en tuinen als middelpunt, bestaat uit bossen, akkers, weilanden, beken, karakteristieke lanen, monumentale huizen en boerderijen. Aan de luiken, geschilderd in de kleuren zwart en geel kan men herkennen dat men te maken heeft met een gebouw van het landgoed Bekende (oud-)inwoners van Diepenheim Ursula van Beckum (gest. 1544), dopers martelares Gooswijn van der Lawick (±1547-1629), drost van Bredevoort Hans Willem Bentinck (1649-1709), adviseur van Willem III van Oranje Rutger Jan Schimmelpenninck (1761-1825), raadpensionaris van het Bataafs Gemenebest Bertha Elisabeth van Delden (1847-1936), kinderboekenschrijver Hugo Poortman (1858-1953), tuinarchitect Armgard von Cramm (1883-1971), moeder van prins Bernard der Nederlanden Henny Vrienten (1948), componist en zanger Henk Kamp (1952), politicus Annie Schreijer-Pierik (1953), politica en landbouwster Henny Zandjans (1953), beeldhouwer André Manuel (1966), muzikant en cabaretier Tonnie Elferink (1968), voormalig profvoetballer Wibi Soerjadi (1970), pianist[5] landgoed Peckedam Sander Schimmelpenninck (1984), hoofdredacteur Quote