Król Elfów (Der Erlkönig) - Goethe | Mroczna ballada romantyczna | Poezja śpiewana

Zapraszam Cię po raz kolejny w podróż przez mroczny las romantyzmu… Oryginalny tytuł ballady Goethego to „Der Erlkönig”, co dosłownie oznacza „Król olch” – duch zamieszkujący drzewa olchowe. Ale! W jednym z dawnych duńskich źródeł, na których Goethe się opierał, pojawił się błąd tłumaczeniowy: „ellekonge” (król elfów) pomylono z „erle” (olchą). Dlatego w zależności od przekładu, polscy tłumacze przedstawiali bohatera jako: Króla olch (np. w wersjach Barańczaka, Syrokomli), Króla elfów (np. u Jadwigi Gamskiej-Łempickiej, Adama Pomorskiego). 🎭 Treść ballady pozostaje ta sama – to historia nadprzyrodzonej istoty kuszącej dziecko, z tragicznym finałem – ale „Król elfów” brzmi bardziej baśniowo i magicznie, podczas gdy „Król olch” – bardziej mrocznie i symbolicznie. Daj nam znać która wersja bardziej Ci się podoba. #KrólOlch #goethe #poezjaśpiewana #ballada #muzyka #Literatura 🔥 Subskrybuj: @bajerosfera⁩ ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Jeżeli chcesz, żeby nasze poetyckie pieśni częściej zakradały się do Twoich uszu, możesz symbolicznie wesprzeć działalność kanału: https://patronite.pl/poezja-na-nowo https://suppi.pl/bajerosfera ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Czyj galop tak tętni w wichurze i ćmie? To ojciec z swym synem na koniu w cwał rwie, To ojciec swe dziecię w czas wiezie spóźniony i grzeje, ogarnia mocnymi ramiony. Mój synu, wciąż z lękiem twarzyczkę zasłaniasz... Nie widzisz, mój ojcze, jak elf nas dogania? Król elfów w koronie... i wlecze swój płaszcz... Mój synku, mgła wstała, mgła wlecze się, patrz! Pójdź do mnie, chodź do mnie, chłopczyno, bez obaw! Znam ślicznych gier mnóstwo, chodź, pobaw się, pobaw! I pełno mam kwiatów na brzegach mych wód, a matka ma chowa złocistych szat w bród... Mój ojcze, mój ojcze, czyś tego nie słuchał, co elf mi obiecał, naszeptał do ucha? Uspokój się, synku, uspokój się, mały, To wiatr tak w olszynach liść nisza, liść stlały. Chodź, piękny mój chłopcze, w te olchy... chodź ze mną, me córy troskliwie hołubić cię będą, Me córy tam tańczą, nim zejdzie Świt, wśpiewają... whuśtają i ciebie w swój rytm... Mój ojcze, nić widzisz, tam, w cieniu, przy drzewie król elfów mnie wabi do swoich królewien, Mój synku... mój synku... sokoli mam wzrok: To stare trzy wierzby szarzeją przez mrok. Ja kocham się w tobie... Twój wdzięk mnie zniewolił... A będziesz oporny, to porwę wbrew woli! Tatusiu... Tatusiu! Ach, jaki ból! Już chwyta... już ciągnie elfowy król... Strach ojca porywa. Ostrogą spiąl konia, wiatr ściga a dziecko majaczy w ramionach. I dopadł wrót domu, nim zeszedł świt. Na ręku chłopczyna już nie żył. Już stygł. Tekst: Johann Wolfgang von Goethe (tłum. Jadwiga Gamska-Łempicka) Muzyka i grafika: bajerosfera.pl