دیوان حافظ با معنی و تفسیر کامل | غزل شماره 17 | سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت

The Persian Poetry Channel is your foremost resource on simplified interpretations of the Persian Greats such as Rumi, Hafez, Sa'di, Khayyam... with clear English subtitles. Today Arash interprets Hafez Ghazal #17 ------------- سلام خدمت همراهان عزیز و همیشگی کانال بریم سراغ تفسیر و معنی غزل هفدهم حافظ که غزلی غمگین و قابل تامل هست غزل غمگینی که نشون میده حافظ هم با تمام شیطنتی که داره، گاهی اسیر غمی سنگین میشه بریم با هم ببینیم و لذت ببریم لایک و کامنت و سابسکرایب فراموش نشه Spotify link : https://open.spotify.com/track/3gi0Ve... ------------- Social platforms Instagram :   / persianpoetry101   telegram : https://telegram.me/persianpoetry101​ Facebook :   / persianpoetry101   Twitter :   / poetry_persian   ------------- contributions idpay : https://idpay.ir/persianpoetry Paypal : https://www.paypal.me/PersianPoetry ------------- 0:00​ - Intro / شروع 0:20 - Information / اطلاعات 2:15 - Ghazal reading / خواندن غزل هفدهم دیوان حافظ 3:46​ - couplet 1 / تفسیر سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت 5:54 - couplet 2 / تفسیر تنم از واسطه دوری دلبر بگداخت 9:03 - couplet 3 / تفسیر سوز دل بین که ز بس آتش اشکم دل شمع 11:34​ - couplet 4 / تفسیر آشنایی نه غریب است که دلسوز من است 13:46 - couplet 5 / تفسیر خرقه زهد مرا آب خرابات ببرد 16:31​ - couplet 6 / تفسیر چون پیاله دلم از توبه که کردم بشکست 20:20​ - couplet 7 / تفسیر ماجرا کم کن و بازآ که مرا مردم چشم 24:34​ - couplet 8 / تفسیر ترک افسانه بگو حافظ و می نوش دمی 26:53 - Access to Persian Poetry's social platforms / دسترسی به شبکه های اجتماعی من --‐--------- غزل هفدهم دیوان حافظ سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت آتشی بود در این خانه که کاشانه بسوخت تنم از واسطه دوری دلبر بگداخت جانم از آتش مهر رخ جانانه بسوخت سوز دل بین که ز بس آتش اشکم دل شمع دوش بر من ز سر مهر چو پروانه بسوخت آشنایی نه غریب است که دلسوز من است چون من از خویش برفتم دل بیگانه بسوخت خرقه زهد مرا آب خرابات ببرد خانه عقل مرا آتش میخانه بسوخت چون پیاله دلم از توبه که کردم بشکست همچو لاله جگرم بی می و خمخانه بسوخت ماجرا کم کن و بازآ که مرا مردم چشم خرقه از سر به درآورد و به شکرانه بسوخت ترک افسانه بگو حافظ و می نوش دمی که نخفتیم شب و شمع به افسانه بسوخت ----------- Hafez Ghazal #17 She's Gone In Ghazal #17 from the Divan of Hafez, she's left him and he's suffering. He knows his lifestyle is to blame and says as much in verse 5. This poem is so sad that your heart breaks for the pain he's suffering... that is, until the 8th and last verse where he reproaches himself for complaining and decides it's best to have a glass of wine to get over his grief and leaves you feeling duped... as I'm sure she felt! Ahhhh Hafez, what do we do with you? Watch the video through to the end as Arash interprets it verse by verse in simple contemporary lingo. And, please remember, if you like the content, the best way to support our efforts is to subscribe to our YouTube channel and to interact with us. Be sure to leave us a comment about your thoughts on this post. And stay in touch in our YouTube community with any general comments, suggestions or criticisms. We aim to improve and that will only happen with interactions with our audience. PS Don't forget to check out our membership program. Click on the join button to learn about the different levels and perks. Many thanks 🙏🏻 The Persian Poetry Team #persian_poetry #hafez_poetry #hafez_ghazal_17