Zjeść ciastko i mieć ciastko? Badania najmniejszych składników materii, Maciej Trzebiński

Zaczynając od końca - opowiem o dziedzinie fizyki wysokich energii, którą się zajmuję. Zwłaszcza o tak zwanej fizyce dyfrakcyjnej, z jej niezwykłymi charakterystykami. Zanim jednak do tego dojdę, postaram się wyjaśnić jak w ogóle możemy obserwować najmniejsze, elementarne składniki naszego Wszechświata. Omówię budowę urządzeń - akceleratorów i detektorów cząstek – które nam to umożliwiają. Następnie, na przykładzie eksperymentu ATLAS działającego na Wielkim Zderzaczu Hadronów w CERNie, wyjaśnię jak to jest możliwe żeby "zjeść ciastko i mieć ciastko" i co to ma wspólnego z moimi badaniami. Maciej Trzebiński - absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego (kierunek fizyka). Magisterium z fizyki wysokich energii wykonał pod kierunkiem prof. dr. hab. Janusza Chwastowskigo z Instytutu Fizyki Jądrowej PAN w Krakowie, późniejszego promotora pracy doktorskiej. Studia doktoranckie odbył w systemie co-tutelle, we współpracy pomiędzy IFJ PAN a Uniwersytetem Paris Sud 11 (drugi promotor: prof. Christophe Royon). W ramach współpracy, przebywał w Paryżu ok. 1.5 roku. Rozprawę doktorską, za którą otrzymał nagrodę przyznaną przez Prezesa Rady Ministrów, obronił z wyróżnieniem w 2013 roku. Od 2008 związany z eksperymentem ATLAS w CERNie, zainteresowany zwłaszcza badaniem tzw. procesów dyfrakcyjnych. Od 2013 r. zatrudniony w IFJ PAN. W latach 2015-2018 odbył staż w CERNie w ramach grantu Mobilność+. Kierownik kilku grantów badawczych i popularyzatorskich. Autor kilku prac z tematyki fenomenologii fizyki dyfrakcyjnej oraz setek artykułów wykonanych w ramach Współpracy ATLAS. Od 2021 roku kierownik zespołu ATLAS Roman Pots. Z zamiłowania popularyzator fizyki. Dofinansowano ze środków Ministerstwa Edukacji i Nauki z programu Społeczna Odpowiedzialność Nauki w ramach projektu „Nauka na żywo: wszechświat, życie, umysł". Kwota dofinansowania 540 200,00 zł, całkowita wartość zadania 600 200 zł.