Τι να σου δώσω εγώ

Είδα ανθρώπους να πουλούν για λίγα τη ψυχή τους, κι άλλους να χτίζουν ουρανούς πάνω στην αντοχή τους. Είδα φτωχούς να περπατούν με το κεφάλι πάνω, κι είδα πλούσιους να ζητούν αυτά που δεν τα φτάνουν. Εσύ περνούσες τη ζωή με ήλιους αναμμένους, κι εγώ με νύχτες και καημούς καλά μαθητευμένους. Μα όσο κοιτούσα την ψυχή πίσω απ’ τα δεδομένα, τόσο ανακάλυπτα κενά που ζούσαν και σε σένα. Τι να σου δώσω εγώ, που τα ’χεις όλα μπρος σου, και δεν γνωρίζει η στέρηση το δρόμο τον δικό σου. Μα όσα δεν πουλήθηκαν τα κράτησα εντός μου, γι’ αυτό και στέκομαι φτωχή μα πλούσια εμπρός σου. Δεν ζήτησα απ’ τη μοίρα μου παλάτια και θρόνους, μονάχα έναν άνθρωπο να μοιραστώ τους χρόνους. Κι όσα δεν μπόρεσε ο καιρός να πάρει από εμένα, είναι οι αλήθειες της καρδιάς που φέρνω και σε σένα. Τι να σου δώσω εγώ, που τα ’χεις όλα μπρος σου, και δεν γνωρίζει η στέρηση το δρόμο τον δικό σου. Μα όσα δεν πουλήθηκαν τα κράτησα εντός μου, γι’ αυτό και στέκομαι φτωχή μα πλούσια εμπρός σου. Τι να σου δώσω εγώ, που τα ’χεις όλα μπρος σου, και δεν γνωρίζει η στέρηση το δρόμο τον δικό σου. Μα όσα δεν πουλήθηκαν τα κράτησα εντός μου, γι’ αυτό και στέκομαι φτωχή μα πλούσια εμπρός σου.