ΓΛΥΚΙΕ ΜΟΥ ΠΑΤΕΡΑ

Τα μάτια σαν κλείσω και φύγω για πάντα, δεν θά 'μαι κοντά σας αλλά στην καρδιά σας. Δεν θέλω να κλαίτε μα ότι κι αν λέτε, να είναι μονάχα λόγια χαράς. Μπορεί να σας λείπω έστω και λίγο, μπορεί να υπάρχω στον τοίχο στο κάδρο. Μπορεί να μ ’ακούτε σε κάθε σας βήμα γλυκιά μελωδία σαν στίχοι σε ποίημα. Το ξέρω πονάτε μα όπου κι αν πάτε, σκιά σας θα γίνω για πάντα να μείνω. Τα χρόνια περνάνε, γιατρεύουν πληγές, πληγές που πονάνε και δεν τις ξεχνάνε. Μπορεί να σας λείπω έστω και λίγο, μπορεί να υπάρχω στον τοίχο στο κάδρο. Μπορεί να μ ‘ακούτε σε κάθε σας βήμα γλυκιά μελωδία σαν στίχοι σε ποίημα. Ανάμνηση θά 'μαι παντού στον αέρα, ανείπωτο μένει το «γλυκέ μου πατέρα ». Τα μάτια βουρκώνουν, χαμηλώνει το βλέμμα, μακάρι να ήτανε όλα ένα ψέμα. Μπορεί να σας λείπω έστω και λίγο, μπορεί να υπάρχω στον τοίχο στο κάδρο. Μπορεί να μ’ ακούτε σε κάθε σας βήμα, γλυκιά μελωδία σαν στίχοι σε ποίημα. Θα ζώ στις στιγμές σας, θα ζώ στις καρδιές σας.