Improvisatie Psalm 127 - Organist: Jan Noordzij

Opnieuw op verzoek van dhr. Harm van Slooten: Een improvisatie en een toelichting over Psalm 127. Psalm 127 schildert een eenvoudig maar krachtig beeld: dat al ons werken, bouwen en waken vergeefs is als het niet gedragen wordt door Gods zegen. Het is als een molen, hoog en stevig gebouwd aan de rand van het land. Je kunt hem met zorg metselen, zijn wieken met vakmanschap timmeren – maar zonder wind die hem aandrijft, blijft hij stil. Zo is ook ons leven. We kunnen plannen maken, huizen bouwen, onze dagen vullen met werk – maar zonder Gods adem, zonder Zijn aanwezigheid, mist alles zijn kracht en doel. De psalm wijst ons ook op de zegen van kinderen – als pijlen in de hand van een krijger. Niet als bezit, maar als geschenken van God zelf. Zij vormen een erfdeel, een teken dat leven doorgaat, gedragen door liefde en vertrouwen. Ook daarin zijn wij ontvangers, geen makers. Tot slot zegt deze psalm: het is God die ons rust geeft, zelfs terwijl wij slapen. Niet alles hoeft van ons te komen. Zoals de molen kan rusten als de wind gaat liggen, mogen ook wij ons toevertrouwen aan de trouw van God. Hij werkt, ook als wij niet meer kunnen. See also/zie ook playlist:    • Psalmen (eigen improvisaties) op volgorde   *** Once again at the request of Mr. Harm van Slooten: An improvisation and reflection on Psalm 127 Psalm 127 paints a simple yet powerful picture: that all our labor, our building, and our watching are in vain if they are not carried by the blessing of God. It is like a windmill, tall and firmly built on the edge of the land. You can lay every stone with care, craft each blade with skill – but without the wind that drives it, the mill stands still. So it is with our lives. We can make plans, build houses, fill our days with work – but without the breath of God, without His presence, everything loses its power and purpose. The psalm also points us to the blessing of children – like arrows in the hand of a warrior. Not as possessions, but as gifts from God Himself. They are an inheritance, a sign that life continues, carried by love and trust. Even here, we are receivers, not creators. Finally, this psalm tells us: it is God who grants us rest, even while we sleep. Not everything has to come from us. Just as the windmill may rest when the wind dies down, we too may entrust ourselves to the faithfulness of God. He is at work, even when we no longer can be. See also/zie ook playlist:    • Psalmen (eigen improvisaties) op volgorde