Divane Hafez, Ghazal #33 غزل سی و سوم از دیوان حافظ

خلوت‌گزیده را به تماشا چه حاجت است؟ چون کوی دوست هست به صحرا چه حاجت است؟ جانا به حاجتی که تو را هست با خدا کآخر دمی بپرس که ما را چه حاجت است؟ ای پادشاهِ حسن، خدا را بسوختیم آخر سوال کن که گدا را چه حاجت است؟ اربابِ حاجتیم و زبانِ سوال نیست در حضرتِ کریم تمنّا چه حاجت است؟ محتاجِ قصه نیست گرت قصدِ خونِ ماست چون رخت از آنِ تست به یغما چه حاجت است؟ جامِ جهان‌نماست ضمیرِ منیرِ دوست اظهارِ احتیاج خود آن‌جا چه حاجت است؟ آن شد که بارِ منّتِ ملّاح بردمی گوهر چو دست داد به دریا چه حاجت است؟ ای مدّعی برو که مرا با تو کار نیست احباب حاضرند به اعدا چه حاجت است؟ ای عاشقِ گدا چو لبِ روح‌بخشِ یار می‌داندت وظیفه تقاضا چه حاجت است؟ حافظ تو ختم کن که هنر خود عیان شود با مدعّی نزاع و محاکا چه حاجت است؟ شرح و خوانش غزلیات حافظ توسط علی خدیور موسیقی: سپیده مشکی #حافظ #غزل #عرفان #عشق #ادبیات #شعر_فارسی #تفسیر_شعر #ادبیات_غنایی #ادبیات_عرفاتی #فرهنگ_ایرانی