ជើងឯក EP22(1) | គុកផ្ទះតាម៉ុក! ទីនេះនៅមានសល់ស្លាកស្នាម?| #secret

ប្រភពអត្ថបទ៖ ទស្សនាវដ្តិស្វែងរកការពិត លេខ៧៧ ចេញផ្សាយខែឧសភា ឆ្នាំ២០០៦ អ្នកនិពន្ធ៖ អៀ ម៉េងទ្រី ចំណងជើង៖ ចំណងឧក្រិដ្ឋកម្មភូមិភាគនិរតី អាន និងផលិត៖ ឃឹម ស្រស់ ____________________________________________________ សេចក្តីសង្ខេប! [...]ខ្ញុំមានអាយុ២ឆ្នាំ នៅពេលដែលកងទ័ពខ្មែរក្រហមដណ្តើមរបបលន់នល់ ហើយកាត់ក្តាប់ទីក្រុងភ្នំពេញនៅថ្ងៃទី១៧ ខែមេសា ឆ្នាំ១៩៧៥ បន្ទាប់មកកសាងប្រទេសកម្ពុជាតាមបែបកុម្មុយនីស្តជ្រុលនិយមដោយពឹងផ្អែកទាំងស្រុងលើវិស័យកសិកម្ម។ ជាលទ្ធផលផែនការរបស់ខ្មែរក្រហមបានបង្កឱ្យបាត់បង់ជីវិតប្រជាជនកម្ពុជាប្រមាណ២លាននាក់ដោយសារការកាប់សម្លាប់ ខ្វះអាហារ និងជំងឺ។ នៅក្នុងរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ ក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្ញុំត្រូវកងទ័ពខ្មែរក្រហមជម្លៀសចេញពីទីក្រុងភ្នំពេញទៅរស់នៅខេត្តកណ្តាល។ បន្ទាប់ពីរដ្ឋបាលកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យត្រូវដួលរលំនៅឆ្នាំ១៩៧៩ ក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្ញុំបានបន្តរស់នៅក្នុងខេត្តកណ្តាលមួយរយៈទៀតមុនពេលប្តូរមកគង់នៅក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញ។ កាលនោះខ្ញុំស្ថិតក្នុងវ័យកុមារនៅឡើយ ប៉ុន្តែខ្ញុំនៅចាំថា ម្តាយរបស់ខ្ញុំបានណែនាំខ្ញុំមិនឱ្យលេងជាមួយកូនរបស់អ្នកជិតខាងទេ ដោយសារឪពុកម្តាយរបស់កុមារទាំងនោះជាអតីតកម្មាភិបាលខ្មែរក្រហម។ ម្តាយខ្ញុំប្រាប់ថា គាត់បានរួមត្រេកអរជាមួយកុមារទាំងនោះ វាលបធ្វើបាបខ្ញុំនៅពេលដែលខ្ញុំឈ្លោះជាមួយកុមារទាំងនោះ។ ខ្ញុំស្តាប់តាមសម្តីរបស់ម្តាយខ្ញុំ ប៉ុន្តែខ្ញុំបានសួរល្បងសំណួរជាច្រើនទៅគាត់អំពីរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ និងអំពីអតីតកម្មាភិបាលខ្មែរក្រហមដែលបានកាប់សម្លាប់ប្រជាជនកម្ពុជារាប់លាននាក់ រួមទាំងដូនតារបស់ខ្ញុំផង។ សំណួររបស់ខ្ញុំមានដូចជា “ហេតុអ្វីបានជាខ្មែរក្រហមសម្លាប់ប្រជាជន?[...]៕