🎵 “บันทึกลูกผู้ชาย”

[อินโทร] โอ้ [ท่อน 1] เกิดมาเป็นลูกผู้ชาย ต้องแบกคำว่าทน ยิ้มทั้งที่ข้างในมันสับสนปนหม่นหมอง น้ำตาที่ไหล ไม่เคยให้ใครได้มอง เพราะรู้ว่าร้องไปก็ไม่มีใครรับฟัง ทำผิดกี่ครั้ง ก็ต้องเก็บไว้ในใจ ไม่ใช่เพราะเข้มแข็ง แต่เพราะไม่มีทางไปไหน โลกมันสอนว่าอ่อนแอคือคนแพ้ไป เลยต้องฝืนยืนไหว ทั้งที่ใจแทบพัง [พรีฮุค] บางคืนก็ถามตัวเองว่า “พอหรือยัง” แต่คำตอบมันคือ “ต้องไปต่อทุกครั้ง” แม้ปลายทางจะยังไม่เห็นแสงสว่าง ก็ยังต้องเดินไปทั้งที่ใจสั่น [ฮุค] นี่คือบันทึกของลูกผู้ชายคนหนึ่ง ที่ไม่เคยได้มีสิทธิ์จะล้มแล้วร้องไห้ดัง เจ็บแค่ไหนก็ต้องเก็บไว้ลำพัง เพราะคำว่าลูกผู้ชายมันสอนให้ต้องทน ถ้าวันไหนใจมันพังจนแทบไม่ไหว ขอแค่มีใครสักคนเข้าใจสักหน่อยได้ไหม ไม่ต้องแข็งแรงตลอดไปก็ได้ แค่อยากเป็นคนธรรมดาเท่านั้นเอง [ท่อน 2] รอยแผลในใจ ไม่มีใครได้เห็น แต่ทุกความเจ็บมันชัดเจนในทุกเส้นลมหายใจ ยิ้มให้โลกเห็น ทั้งที่ข้างในสลาย เหมือนคนไม่มีสิทธิ์อ่อนแอแม้สักครั้ง ความฝันยังอยู่ แต่แรงเริ่มถอยลงไป เดินไปข้างหน้า ทั้งที่ไม่รู้จุดหมาย ถ้าวันหนึ่งล้ม ขอแค่มีมือข้างกาย ไม่ใช่ให้ลุกไว แต่ให้รู้ว่าไม่เดียวดาย [ฮุค] นี่คือบันทึกของลูกผู้ชายคนหนึ่ง ที่ไม่เคยได้มีสิทธิ์จะล้มแล้วร้องไห้ดัง เจ็บแค่ไหนก็ต้องเก็บไว้ลำพัง เพราะคำว่าลูกผู้ชายมันสอนให้ต้องทน ถ้าวันไหนใจมันพังจนแทบไม่ไหว ขอแค่มีใครสักคนเข้าใจสักหน่อยได้ไหม ไม่ต้องแข็งแรงตลอดไปก็ได้ แค่อยากเป็นคนธรรมดาเท่านั้นเอง [โซโล่] กีตาร์ไฟฟ้าระบายความในใจ เหมือนเสียงร้องที่ไม่เคยพูดออกไป [ฮุคสุดท้าย] นี่คือบันทึกของลูกผู้ชายคนหนึ่ง ที่ยังยืนอยู่แม้ชีวิตไม่เคยอ่อนโยน ถ้าวันพรุ่งนี้ยังต้องสู้กับความโดดเดี่ยว ขอแค่ใจยังไม่หมดแรงก็พอ [เอาท์โทร] ถ้าชีวิตคือบทเรียนที่ไม่มีวันจบลง ลูกผู้ชายคนนี้…ก็ยังคงเดินต่อไป