อย่าทำเป็นใจนักเลง

[Intro] (Heavy Guitar Riff) [Verse 1] หยุดเถอะคนดี...สุดที่รักของพี่ อย่าใช้วิธีนี้...ทำร้ายหัวใจตัวเอง ทำเป็นไม่แคร์ ทำเป็นไม่เจ็บ เก็บทุกหยดน้ำตาไว้หลังรอยยิ้มเดิม เธอคิดว่าฝืนแล้วมันจะหาย แต่แผลในใจกลับยิ่งขยาย ยิ่งปิด ยิ่งปวด ยิ่งทรมาน สุดท้ายคนที่รับมัน...ก็คือตัวเธอ [Pre-Chorus] ยิ่งฝืน...ไฟยิ่งลาม เดี๋ยววันหนึ่ง...มันจะเกินห้าม ก่อนหัวใจจะพัง...จนไม่มีทางคืน [Chorus] อย่าทำเป็นใจนักเลง...ทั้งที่ใจอ่อนแอ หยุดซ่อนบาดแผล...ไว้ใต้แววตาคู่นั้น ทำเป็นไม่รัก...แต่ใจยังเรียกหากัน จะหลอกใครได้...ถ้าหลอกหัวใจตัวเองไม่ได้ อย่าปล่อยให้รัก...ต้องจบลงเพราะศักดิ์ศรี คำว่า "ไม่เป็นไร"...กำลังฆ่าเธอทุกที หันกลับมามองกัน...ก่อนทุกอย่างสายเกินไป ยอมรับความจริง...ก่อนจะเสียฉันไปตลอดกาล [Verse 2] ฉันเห็นทุกอย่าง...แม้เธอไม่พูดสักคำ ความเงียบของเธอ...มันร้องไห้ดังกว่าคำลา สายตาที่เย็นชา...แค่หน้ากากบาง ๆ ปิดคนที่กำลังพัง...ทั้งหัวใจ [Bridge] (ดนตรีเบาลง ก่อนระเบิดเต็มวง) เลิกหนี...เลิกสู้กับความจริง ไม่มีใครชนะ...ถ้าหัวใจยังถูกทิ้ง วางกำแพงลงสักครั้ง แล้วจับมือกัน...ก่อนไม่เหลือวันให้แก้ตัว [Final Chorus] (ยกระดับเสียงและพลัง) อย่าทำเป็นใจนักเลง...ทั้งที่ใจแทบสลาย ไม่ต้องเก็บน้ำตา...ไว้เพื่อพิสูจน์อะไร คนที่รักกัน...ไม่จำเป็นต้องมีผู้แพ้ผู้ชนะ แค่กล้ายอมรับ...ว่าเรายังรักกัน ก่อนจะสายเกินไป...ก่อนทุกอย่างจบลง อย่าให้คำว่า "ฟอร์ม"...ทำลายคำว่า "รัก" หันกลับมามองฉัน...ก่อนโลกของเราพังทลาย ยอมรับความจริง...ก่อนจะสายเกินไป...ที่รัก (Outro) ทำเป็นใจนักเลง...แต่สุดท้ายก็แพ้...หัวใจตัวเอง...