«Έσωσες τον γιο μου, τώρα η κόρη μου θα είναι δική σου για πάντα!» – είπε ο αρχηγός των Απάτσι

Η κόκκινη άμμος της ερήμου έκαιγε τα μάτια, ο ήλιος έκαιγε αλύπητα τα πάντα. Αριζόνα, καλοκαίρι 1873, όπου οι άγραφοι νόμοι της επιβίωσης κυβερνούσαν τη ζωή. Για πέντε χρόνια η ξηρασία μάστιζε τα εδάφη των Κογιότ, αναγκάζοντας αποίκους και Απάτσι να παλεύουν σιωπηλά για το νερό. Σε αυτόν τον κόσμο, κάθε σταγόνα άξιζε όσο το αίμα. Ο Joseph Walker, πρώην αξιωματικός με σκοτεινό βλέμμα, βρήκε εδώ καταφύγιο από τους δικούς του δαίμονες. Δεν ήξερε όμως ότι μια πράξη καλοσύνης προς έναν τραυματισμένο νέο Απάτσι θα άλλαζε για πάντα τη μοίρα του.