Sen Gittin - Emre KERİMOĞLU (Al Music)

Bir fotoğraf kaldı benden sana hatıra, Tozlanmış raflarda bekler yıllarca. Sen gittin gideli mevsimler değişti, Ben aynı yerde kaldım, ömrüm eksildi. Akşam olur, lambalar yanar sokaklarda, Sen yoksun diye karanlık çöker odalara. Herkes bir yerlere yetişir telaşla, Ben hâlâ seni ararım eski bir şarkıda... Sen gittin, ben bitmedim sanıyorlar, İçimde kopan fırtınaları duymuyorlar. Bir gülen yüz bıraktım insanların arasına, Yüreğimin kanadığını bilmiyorlar. Sen gittin, dünya dönüyor yerinde, Ama zaman durmuş o son vedanla. Adını anınca gözlerim dolar hâlâ, Demek ki bazı aşklar ölmez insanda. Bir gün gelir diye kapıyı kilitlemedim, Döneceğin umudunu kalbimden silmedim. Belki sen çoktan unuttun geçmiş günleri, Ben sensiz yaşamayı bir türlü öğrenemedim. Şimdi geceler kadar sessizim, Bir mezar taşı gibi ismini taşırım. Sorarlarsa nasıl geçti ömrün diye, Birini çok sevdim... der, gerisini ağlarım.