Θα 'θελα να 'μουνα εκείνος που αγαπάς

Σκαλίζοντας τις συλλογές του με τις παλιές φωτογραφίες, ο Μάνος Ελευθερίου σταματάει σε μία βγαλμένη στις αρχές της δεκαετίας του '20 στο Πυθαγόρειο Παρθεναγωγείο της Σάμου. Τα δύο αγοράκια που φαίνονται εδώ είναι οι αδελφοί Θεοφανίδη, που μεγαλώνοντας θα σταδιοδρομήσουν και οι δύο ως μουσικοί. Ο Μενέλαος (1915-1997) θα διακριθεί στο χώρο του θεάτρου, γράφοντας κυρίως μουσική για επιθεωρήσεις, μαζί και τραγούδια που γίνονται μεγάλες επιτυχίες. «Πάμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα», «Ο άνθρωπός μου», «Ομόνοια πλας», «Σ'αγαπώ και μ'αρέσει η ζωή». Ο άλλος αδελφός, ο Ηρακλής, μετά τον πόλεμο στα χρόνια του '40, θα γράψει κι αυτός τραγούδια, επηρεασμένος όμως από την τζαζ και τη μοντέρνα αμερικάνικη μουσική της εποχής. Μαζί με τον Γιώργο Μουζάκη, τον Κώστα Καπνίση, τον Νίκυ Γιάκοβλεφ, εκπροσωπεί το καινούριο στο ελαφρό ελληνικό τραγούδι. Το 1953 θα εγκαταστασταθει κι ο ίδιος στις Ηνωμένες Πολιτείες, εκεί θα συνεχίσει να δουλεύει κι εκεί θα κλείσει οριστικά και τον κύκλο της ζωής του. Νωρίτερα, το 1948, στην Αθήνα η Μαίρη Λω και η Νίτσα Μόλλυ θα ηχογραφήσουν σε διαφορετικούς δίσκους των 78 στροφών το σλόου «Θά'θελα νά'μουνα εκείνη που αγαπάς» σε στίχους Κώστα Κοφινιώτη. Από όλα τα τραγούδια του Ηρακλή Θεοφανίδη αυτό θα είναι και το πιο ανθεκτικό στο πέρασμα του χρόνου. Το έχουν τραγουδήσει από την Μαρινέλλα και την Δήμητρα Γαλάνη μέχρι την Μαργαρίτα Ζορμπαλά, τον Δώρο Δημοσθένους και τον Γιώργη Χριστοδούλου. Εμείς τώρα εδώ, έχουμε μια τηλεοπτική εκδοχή του τραγουδιού με τον Άγγελο Αντωνόπουλο, απόσπασμα από την εκπομπή της σειράς Οι παλιοί μας φίλοι, που με σκηνοθέτη τον Κώστα Αυγέρη, είχαμε αφιερώσει το 1984 στον Κώστα Κοφινιώτη, καθώς και στα κινηματογραφικά μελό και τις λογιών-λογιών σαπουνόπερες. Η ενορχήστρωση ειναι του Στέλιου Φωτιάδη, η φωτογραφία του Συράκου Δανάλη. Στο ρόλο της δακτυλογράφου που ονειρεύεται τους σταρ, η Ιρένε Μαραντέι.