CN - DİPSİZ KUYU

Yaşam… Labirent gibi bir evren.. Yaşam… Labirent gibi bir evren Dönüp durur aynı yerde Kısır bir döngü içindeyken Kimisi sondan başa yürür Kimisi baştan sona Herkes doğruyu bildiğini sanır Kaybolur kendi yolunda Hayal kırıkları birikir Omuzlarda ağır yükler Yorgun bedenler taşır Geçmişten kalan izler Düşler eksik Zaman acımasız İnsan büyürken biraz daha yalnız Yaşam dediğin dipsiz kuyu Ne kadar kaçsan da içine düşüyorsun Neden varız söyle Bu karanlık gecelerde Koşuyor herkes durmadan Kaybolmuş cümlelerde Neden varız hâlâ Cevapsız sorularla Bir umut arıyoruz Kendi enkazlarımızda Saatler geçer yüzler değişir Ama aynı kalır içimiz Mutluluk kısa misafir Acılar ev sahibi gibi İnsan bazen kendine yabancı Aynalarda eksik biri Suskunluk bağırır geceleri Kimse duymaz içindeki sesi Neden varız söyle Bu bitmeyen düzende Bir çıkış var mı gerçekten Yoksa kayıp mı herkes Neden varız hâlâ Tükenmiş hislerle Belki de yaşam dediğin Sadece savaşmak kendinle