KATAXNIA - Γκάλιες(Magpies)

Γκαλιές * Ήταν νωρίς  συννεφιασμένης Τετάρτης  είχες καιρό να με δεις μας είχε πιάσει Δεκέμβρης στολισμένα ψευτοσικάτη η πόλη  μια φωνή ξερνολογάει καταριέται απ’ του βορρά την άκρη της λίμνης στις φυλλωσιές  εκεί που ζώνουν τα βράχια   κοίτα μου λες  αυτές οι γκαλιές είναι οι ψυχές των υπέροχων ανθρώπων ξεχειμωνιάζουν εδώ σε τούτες τις λεύκες  και όταν περνάς  αυτές κραυγάζουν λεν ιστορίες παλιές για τους αγώνες που χάθηκαν για τους αγώνες που θα έρθουν  και σε ρωτούν  ουρλιάζοντας  αφού εμείς είμαστε ο κόσμος δεν τον αλλάζουμε γαμώτο   δεν αλλάζουμε γαμώτο ήταν νωρίς  συννεφιασμένης Τετάρτης είχες καιρό να με δεις μας είχε πιάσει Δεκέμβρης κοίτα μου λες  αυτές οι γκαλιές  είναι οι ψυχές των υπέροχων ανθρώπων ξεχειμωνιάζουν εδώ σε τούτα τα δέντρα  και όταν περνάς  αυτές ουρλιάζουν  και όλο ρωτούν φεύγεις νωρίς μικρή ζωή  και δε χωράς πια εκεί μέσα τώρα ξεχειμωνιάζεις εδώ σε τούτα τα δέντρα και με ρωτάς  ουρλιάζοντας αφού εμείς  αφού εμείς είμαστε ο κόσμος δεν τον αλλάζουμε γαμώτο   δεν αλλάζουμε γαμώτο. *καρακάξες