KATAXNIA - Στη μούχλα των καιρών

Ζ2 ΣΤΗ ΜΟΥΧΛΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΠΑΝΕ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΦΑΝΕΙΣ ΟΙ ΛΑΣΠΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΣΟΥ ΞΕΡΑΘΗΚΑΝ ΜΟΝΟ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΜΕ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΙΡΟ ΕΒΑΛΑΝ ΦΡΑΧΤΗ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΚΑΙ ΕΧΤΙΣΑΝ ΜΕ ΤΣΙΜΕΝΤΟΛΙΘΟΥΣ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΟΜΩΣ ΚΑΤΙ ΜΙΚΡΕΣ ΧΑΡΑΜΑΔΕΣ ΠΟΥ ΞΕΓΛΙΣΤΡΟΥΝ ΔΕΙΛΑ ΔΕΙΛΑ ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΦΩΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΙΡΟΥΜΕΝΗ ΣΚΟΝΗ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΜΙΑΦΟΡΑ ΣΤΕΚΟΜΑΙ ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΚΑΙ ΚΡΥΦΟΚΟΙΤΑΩ ΣΑΝ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΕΜΦΑΝΙΣΤΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ ΣΤΕΝΑΧΩΡΟ ΤΟ ΞΕΡΩ ΑΛΛΑ ΕΙΧΑ ΥΠΟΣΧΕΘΕΙ ΠΩΣ ΘΑ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΚΑΙ ΗΡΘΕ ΒΡΟΧΗ ΚΑΜΙΑ ΣΙΩΠΗ ΝΑ ΜΗ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗ ΚΑΙ ΗΡΘΕ ΒΡΟΧΗ ΚΑΜΙΑ ΣΙΩΠΗ ΚΑΙ ΠΕΣΑΜΕ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΤΟΥΣ ΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΟΠΩΣ ΤΟΤΕ ΠΛΑΙ ΠΛΑΙ ΣΦΙΓΓΟΥΜΕ ΤΟ ΖΩΝΑΡΙ ΟΙ ΒΡΟΓΧΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΘΟΓΓΟΥΣ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΜΑΣ ΔΙΑΠΕΡΝΟΥΝ ΤΑ ΒΡΙΑ ΠΟΥ ΑΓΓΑΛΙΑΖΕΙ ΤΑ ΤΣΙΜΕΝΤΟΣΚΕΠΑ ΕΚΩΦΑΝΤΙΚΟΣ ΚΡΟΤΟΣ ΣΤΑ ΓΕΡΑΣΜΕΝΑ ΣΟΚΑΚΙΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ ΣΤΡΙΜΩΧΝΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΑΒΥΣΣΟ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΚΟΛΑΣΜΕΝΑ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΠΛΑΙ ΠΛΑΙ ΣΤΗ ΜΟΥΧΛΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΚΟΙΤΙΟΜΑΣΤΕ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΠΟΥ ΓΛΥΣΤΡΑΝ ΣΕ ΣΚΟΥΡΙΑΣΜΕΝΕΣ ΠΑΡΑΜΑΝΕΣ ΟΧΙ ΣΕ ΑΣΤΡΑΦΤΕΡΑ ΠΕΡΙΔΕΡΑΙΑ ΟΧΙ ΣΕ ΓΡΑΒΑΤΕΣ ΦΑΝΦΑΡΕΣ ΚΑΙ ΑΡΩΜΑΤΙΣΜΕΝΟΥΣ ΚΩΛΟΥΣ ΛΑΣΠΩΔΕΙΣ ΧΕΙΜΑΡΟΣ ΣΤΑ ΓΕΡΑΣΜΕΝΑ ΣΟΚΑΚΙΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ ΣΤΡΙΜΩΧΝΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΑΒΥΣΣΟ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΚΟΛΑΣΜΕΝΑ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΠΛΑΙ ΠΛΑΙ ΣΤΗ ΜΟΥΧΛΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΚΑΙ ΑΝ ΣΠΑΣΟΥΝ ΕΝΑ ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΔΥΟ Z2 IN ROTTEN TIMES IT ’S BEEN DAYS SINCE I LAST SAW YOU THE MUD ON YOUR SHOES HAS DRYED ONLY SOME STRANGERS VISIT ME LATELY THEY BUILT A FENCE AROUND THE YARD AND BLOCKED THE DOORS AND WINDOWS WITH CEMENT STONES BUT STILL REMAIN A FEW LITTLE CRACKS WHICH COWARDLY LET THROUGH THE SUN RAYS ILLUMINATING THE FLOATING DUST SOMETIMES SOMETIMES I STAND STILL PLAYING BEHIND THEM AND I PEEK THROUGH, LIKE A LITTLE CHILD PERHAPS YOU ‘LL APPEAR IT'S A LITTLE SAD, I KNOW BUT I HAD PROMISED THAT I WOULD WAIT FOR YOU AND RAIN HAS COME NO SILENCE TO GO UNANSWERED AND RAIN HAS COME NO SILENCE AND WE ATTACKED THEM WE STAND AS WE WERE SIDE BY SIDE CLENCHING THE BELT GLOTTAL STOPS OF OUR DREAMS PENETRATE THE MOSS THAT HUGS OVER CEMENT ROOFS DEFEANING CLANK IN THE OLD ALLEYS IN DESPAIR WE GET CRAMMED INTO THE ABYSS OF SENSES IN DAMNED FEELINGS SIDE BY SIDE, IN ROTTEN TIMES WE LOOK IN EACH OTHER’S EYES DROPS THAT SLITHERED ON RUSTY PINS NOT SHINNY NECKLACES NOT PROMT TIES NO FRAGREANT ASSHOLES TORRENT OF MUD IN THE OLD ALLEYS IN DESPAIR WE GET CRAMMED INTO THE ABYSS OF SENSES IN DAMNED FEELINGS SIDE BY SIDE, IN ROTTEN TIMES AND IF THEY BREAK ONE, WE ‘LL MAKE TWO