AIS Loop Orchestra - Iskiereczka [dark/minor]

Janina Porazińska urodziła się 29 września 1882 roku w Lublinie w rodzinie głęboko zakorzenionej w polskiej kulturze i tradycji. Popularyzowała wiejski folklor, z którym stykała się od dzieciństwa w majątku dziadków w Chrustach, dokąd regularnie jeździła z rodzicami na wakacje. To właśnie ta wczesna, bezpośrednia bliskość z kulturą ludową — z jej duszkami, zjawami, popielnikami i opowieściami snutymi przy ogniu — stała się fundamentem jej twórczości dla dzieci, twórczości, która nie stroniła od ciemniejszych tonów i która nie traktowała dziecięcej wyobraźni jak czegoś, co należy chronić przed niepokojem. W 1924 roku Porazińska wydała debiutancki zbiór poezji dla dzieci „W Wojtusiowej izbie", w którym po raz pierwszy ukazała się „Iskiereczka" — utwór, który miał przeżyć wszystkich swoich twórców o kilka pokoleń. Muzykę do wiersza Porazińskiej skomponował Stanisław Niewiadomski — człowiek z zupełnie innego świata artystycznego, starszy od poetki o ćwierć wieku. Urodził się 4 listopada 1857 roku w Soposzynie koło Żółkwi, kształcił się w Konserwatorium Galicyjskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie pod kierunkiem Karola Mikulego — ucznia i przyjaciela Chopina — a następnie studiował w Wiedniu, po czym przez dekady był profesorem i organizatorem życia muzycznego we Lwowie, kierował Operą Lwowską, pisał recenzje i prowadził wykłady, stając się jedną z centralnych postaci galicyjskiej kultury muzycznej przełomu wieków. To właśnie dzięki Mikulemu w kompozycjach Niewiadomskiego można usłyszeć echo chopinowskich dźwięków. Melodia. którą Niewiadomski dał słowom Porazińskiej jest pozornie prosta — kołyszące, miarowe uderzenia, krótkie frazy, powtarzający się refren — ale kryje w sobie coś, co wielu słuchaczy opisuje jako niepokój ukryty pod kołdrą uspokojenia: rytm, który nie usypia, lecz trzyma na granicy snu i czuwania. Ten niepokój jest zresztą wpisany w samą strukturę tekstu. „Iskiereczka" jest opowieścią o tragizmie ludzkiego losu — wszystkie bajkowe historyjki urywają się nagle, tak jak w każdej chwili może zostać ucięte ludzkie życie, a ciekawski Wojtuś nigdy nie dowie się dalszego ciągu: była sobie raz królewna, pokochała grajka, król wyprawił im wesele i — skończona bajka. Iskierka gaśnie zanim zdąży opowiedzieć cokolwiek do końca. Porazińska — poetka, która w czasie II wojny światowej działała w kulturalnym podziemiu edukując i szerząc kulturę — napisała wiersz, który trwa w polskiej pamięci nie jako słodka kołysanka, lecz jako miniatura filozoficzna: rozmowa dziecka z czymś nieuchwytnym, co miga, obiecuje i gaśnie. Autor oryginalnej muzyki: Stanisław Niewiadomski. Autor tekstu: Janina Porazińska. #polskamuzyka #musiccover #polishmusic #electronicmusic #cover