ემიგრანტის სიმღერა • მღერის მაია ჩიტაია, ლექსს კითხულობს ბუბა სორდია #ნიუ_ორკი 🇺🇸 2025წ.

გადასათოვლია... ღმერთსაც ნუ შევცოდავთ ასე, საკუთარ განაჩენს ნუ წამაკითხებ ჯიმა, ჩაგვღამებია.... სულაც არ ვგავართ წამსვლელს! ჯერ რამდენი გვაქვს დარჩენილი ყოროფა,ბირა! წარბი არ აზიდო, ფსკვნილის ნაბიჯები თვალე! ენგურს დავუთვალოთ ბოლო წერტილამდე ბორგვა! თევრეც გვეგულება მაგრამ შევიცოდოთ თავრეც, ჯერ არ ავატიროთ ხვამათ ერზაფილი ოდა, სვანეთს ნაკოშკარზე ლექსი მივათოვოთ უშგულს, ძმობას შეგვინახავს, მზე ვერ მოერევა, ნანა! ღმერთიც გაგვიხსენებს, თავის ანგელოზით ქუმურს, ჭარა მუმორენა , ჭარა დო ბჭარათ, სერიშ ვარსკვლავეფშე ჭიდილს გავუმართავ სივრცეს, ღვინოც დაილევა ისე არ დარჩება სუფრა, არ მინდა აბებით მომდევნო დღეები ქიბრსხე, სიკვდილშიც, სიკვდილშიც არ გვიწერია ღურა! ჩვენი ნაკვალევი თოვლით აუვსიათ ღრუბლებს, აწი რა გაიგნებს, ან ვინ გამოგვყვება? როდის? თუმცა თუ იტყვიან ჭითა ოჯალეშის შუნდეს, ლექსით ადუღებულ ღვინით უვლიდნენო ოდიშს! ციხე-გალავანთან რამე იგალობე, დავრჩეთ, მტერი თუ მოგვადგა ხმლებით შურ დო გურიშ მხედრებს, ისე შევებრძოლოთ აღარ ვაზიაროთ საშველს! და ისე დავეცეთ გულს რომ დააწყვიტავს ქვესკნელს! ტყეში სიბნელეა, მგლების სიმღერები ისმის, ჭინკებს აუხდათო თურმე ტყაშმაფეფის ჭყალა, სულში პოეზია ჯიმა დაჩხირივით ქიგიბრძი, ჭარა მუმორენა, ჭარა დო ბჭარათ. ლექსის ავტორი ნიკა ლაშხია