ခန္ဓာငါးပါးကိုမျောက်ဖြင့်ဥပမာပြ- တရားတော်(၂၀-၃-၁၉၆၀) မိုးကုတ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး

ဤဗီဒီယိုသည် ၁၉၆၀ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၂၀ ရက်နေ့တွင် မန္တလေးမြို့၊ ဦးချစ်ဆွေဓမ္မာရုံ၌ ကျေးဇူးတော်ရှင် မိုးကုတ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး ဟောကြားတော်မူခဲ့သော *"ခန္ဓာငါးပါးကို မျောက်ဖြင့် ဥပမာပြတရားတော်"* ဖြစ်ပါသည်။ တရားတော်၏ အဓိကအချက်များမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါသည် - **အရှိကို အရှိအတိုင်း သိရန် -** လူတို့သည် ချစ်ခင်နှစ်သက်မှုကြောင့် အမည်နာမများ မှည့်ခေါ်တတ်ကြသော်လည်း၊ ထိုအမည်များသည် ပင်ကိုရှိနေသည့် ရုပ်နာမ် (ခန္ဓာငါးပါး) ကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်ခြင်းမရှိကြောင်း ဆရာတော်က သတိပေးထားပါသည်။ အမည်များနောက်သို့ မလိုက်ဘဲ မိမိခန္ဓာကိုယ်၏ ပင်ကိုသဘောကိုသာ သိအောင်လုပ်ရန် ဟောကြားထားသည်။ **ဝိပဿနာဆိုသည်မှာ -** ဝိပဿနာဆိုသည်မှာ ရှုပ်ထွေးခက်ခဲလှသည့်အရာမဟုတ်ဘဲ၊ မိမိခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဖြစ်ပျက်နေသော ရုပ်နာမ်တရားတို့ကို စောင့်ကြည့်နေခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြထားပါသည်။ ခန္ဓာကိုယ်သည် သူ့သဘောသူ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးနေသည်ကို အသိဉာဏ်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခြင်းသည်ပင် ဝိပဿနာအလုပ် ဖြစ်ပါသည်။ **ဖြစ်ပျက်ကို ရှုမှတ်ခြင်း -** ခန္ဓာငါးပါးသည် အမြဲမပြတ် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးနေသည့်အတွက် ၎င်းကို ဒုက္ခပေးနေသောတရားဟု မှတ်ယူရမည်။ ဖြစ်လာသမျှ အရာအားလုံးသည် မမြဲဘဲ ဖြစ်ပြီးပျက်နေသည်ကို (ဖြစ်ပျက်ကို) ပဓာနထား၍ ရှုမှတ်ခြင်းဖြင့် နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြောင်း ဆရာတော်က တိုက်တွန်းထားပါသည်။ အတိုချုပ်ဆိုရလျှင် ဤတရားတော်သည် မိမိခန္ဓာကိုယ်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသော သဘောတရားတို့ကို အမှန်အတိုင်း သိမြင်ရန်နှင့် ဝိပဿနာရှုမှတ်နည်းကို ရိုးရှင်းစွာ လမ်းညွှန်ပြသထားသော တရားတော် ဖြစ်ပါသည်။ ---------------- ၁။ အမည်နာမနှင့် အရှိတရားကို ခွဲခြားခြင်း လူတို့သည် မိမိချစ်ခင်သူ သို့မဟုတ် အရာဝတ္ထုများကို အမည်နာမ အမျိုးမျိုးမှည့်ခေါ်ကြသည်။ သို့သော် ထိုအမည်များသည် ပင်ကိုသဘောကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်ခြင်းမရှိပါ။ ဥပမာ - ရွှေ၊ ငွေ၊ စိန် စသည့် အဖိုးတန်အမည်များ တပ်ထားသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ခန္ဓာငါးပါး၏ ပင်ကိုသဘော (ရုပ်နာမ်သဘော) သာ ဖြစ်သည်။ အမည်များကြောင့် ပျော်ရွှင်ခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်း ဖြစ်နေမည့်အစား ခန္ဓာကိုယ်၏ ပင်ကိုအရှိကိုသာ အာရုံစိုက်ရန် ဆရာတော်က တိုက်တွန်းထားပါသည်။ ၂။ ခန္ဓာငါးပါး၏ ဖောက်ပြန်မှု (ဒုက္ခပေးနေပုံ) ခန္ဓာငါးပါးသည် ဒုက္ခပေးနေသော တရားများဖြစ်ကြောင်း ဆရာတော်က ထောက်ပြသည်။ *ရူပက္ခန္ဓာ:* ဖောက်ပြန်ပြောင်းလဲနေသည်။ *ဝေဒနာက္ခန္ဓာ:* ဝမ်းမြောက်မှု၊ ဝမ်းနည်းမှု၊ ဆင်းရဲမှုတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ *သညာက္ခန္ဓာ:* အမှတ်သညာများဖြင့် လှည့်ဖြားသည်။ ဤကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်သည် သူ့သဘောသူ အချိန်မရွေး ဖောက်ပြန်ပျက်စီးနေသည်ကို သတ္တဝါတို့က မသိဘဲ ချစ်ခင်တွယ်တာနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ၃။ မျောက်နှင့် ဥပမာပြုခြင်း (အဓိကအချက်) ဆရာတော်က မျောက်ကို ဥပမာပေးရခြင်းမှာ မျောက်သည် တစ်နေရာတွင် ငြိမ်ငြိမ်မနေဘဲ အမြဲတမ်း ခုန်ပေါက်နေသကဲ့သို့ *"စိတ်"* သည်လည်း အာရုံတစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ အမြဲတမ်း ပြေးလွှားနေခြင်းကို ပြဆိုလိုရင်း ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသော အာရုံများကို မျောက်တစ်ကောင်က သစ်ကိုင်းတစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ ခုန်ကူးနေသကဲ့သို့ စိတ်သည်လည်း အမြဲတမ်း လှုပ်ရှားပြောင်းလဲနေသည်။ ဤလှုပ်ရှားမှုများကို မသိဘဲ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်မှာ "ငါ" ဟု အထင်မှားပြီး တွယ်တာနေခြင်းသည် ဆင်းရဲဒုက္ခ၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။ ၄။ ဝိပဿနာအလုပ်ကို လွယ်ကူအောင် ပြုလုပ်ခြင်း ဝိပဿနာဆိုသည်မှာ အလွန်ခက်ခဲသော အလုပ်မဟုတ်ကြောင်း ဆရာတော်က ရှင်းပြသည်။ "ဝိပဿနာဆိုတာ ခန္ဓာက ပြောတာကို စောင့်ကြည့်နေရတာ" ဟု ဆိုသည်။ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော အစားထိုးခြင်း (အသစ်ဖြစ်လာခြင်း) နှင့် ပျက်စီးခြင်း (အဟောင်းပျက်သွားခြင်း) ကိုသာ အဓိကထား၍ စောင့်ကြည့်ရမည်။ *ဖြစ်ခြင်း (ဥပ္ပါဒ)* နှင့် *ပျက်ခြင်း (ဝယ)* ကိုသာ သတိထား၍ ကြည့်နေပါက ဝိပဿနာဉာဏ် ရင့်သန်လာမည်ဖြစ်သည်။ ၅။ နိဗ္ဗာန်သို့ ဦးတည်ခြင်း ရဟန္တာအရှင်မြတ်များပင်လျှင် ဤဖြစ်ပျက်မှုသဘောကို ကြည့်ရှု၍သာ နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖြစ်ပြီးလျှင် ပျက်သွားသည်။ ပျက်သွားလျှင် ထိုနေရာတွင် ဘာမျှမရှိတော့ပါ။ ဤ "ဖြစ်ပျက်ခြင်း" နှင့် "မရှိတော့ခြင်း" ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ရှုမှတ်ခြင်းဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် တွယ်တာမှုကင်းပြီး ငြိမ်းချမ်းသော နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်း ဆရာတော်က နိဂုံးချုပ် ဟောကြားထားပါသည်။ အနှစ်ချုပ်ရသော် ဤတရားတော်သည် မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ မျောက်ကဲ့သို့ ခုန်ပေါက်နေသော စိတ်နှင့် အမြဲဖောက်ပြန်နေသော ရုပ်နာမ်တရားတို့ကို ဖြစ်ပျက်သဘောအရ အရှိကိုအရှိအတိုင်း ရှုမှတ်ပွားများရန် လမ်းညွှန်ထားသည့် အလွန်တန်ဖိုးရှိသော တရားတော် ဖြစ်ပါသည်။