Arif Nihat Asya I Seccaden Kumlardı

Tam 50 yıl olmuş Arif Nihat Asya’nın vefatı. Rahmet olması niyazıyla.... Seccaden kumlardı… Devirlerden, diyarlardan Gelip göklerde buluşan Ezanların vardı! Mescit mü’min, minber mü’min…Taşardı kubbelerden Tekbîr, Dolardı kubbelere "âmin"! Ve mübarek geceler, duâlarımız, Geri gelmeyen duâlardı. Geceler, ki pırıl pırıl, Kandillerin yanardı! Kapına gelenler yâ MUHAMMED, Uzaktan, yakından Mü’min döndüler kapından! Besmele, ekmeğimizin bereketiydi; İki dünyada azîz ümmet, MUHAMMED ümmetiydi. …. Konsun, yine, pervazlara Güvercinler; "Hû hû"lara karışsın Âminler… Mübarek akşamdır; , Gelin ey Fâtiha’lar, Yâsin’ler! …………………... Şimdi seni ananlar, Anıyor ağlar gibi… Ey yetimler yetimi, Ey garipler garibi; Düşkünlerin kanadıydın, Yoksulların sahibi… Nerde kaldın ey RESÛL, Nerde kaldın ey NEBİ? …............ ........... Haset gururla savaşta; Gurur, Kafdağı'nda derebeyi… Onu da yaralarlar kanadından, Gelse bir şefkat meleği… İyiliğin türbesine Türbedar oldu iyi! Vicdanlar sakat Çıkmadan yarına. İyilikler getir, güzellikler getir Âdem oğullarına! … Şu gördüğün duvarlar ki Kimi, Taif’tir, kimi Hayber’dir… Fethedemedik, yâ MUHAMMED,Senelerdir! Ne doğruluk, ne doğru; Ne iyilik, ne iyi… Bahçende en güzel dal, Unuttu yemiş vermeyi. Günahın kursağında Haramların peteği! Bayram yaptı yabanlar; Semâvî’yi boşaltıp Sâve’yi dolduranlar. Atını hendeklerden-bir atlayışla- Aşırdı aşıranlar… Ağlasın Yesrib, Ağlasın Selman’lar! … Gözleri perdeleyen toprak, Yüzlere serptiğin topraktı… Yere dökülmeyecekti, ey NEBÎ, Yabanların gözünde kalacaktı! Konsun, yine, pervazlara Güvercinler; "Hû hû"lara karışsın Âminler… Mübarek akşamdır; Gelin ey Fâtiha’lar, Yâsin’ler! ………………………. Ne oldu, ey bulut, Gölgelediğin başlar? Hatırında mı, ey yol, Bir aziz yolcuyla Aşarak dağlar taşlar, Kafile kafile, kervan kervan Şimale giden yoldaşlar! Uçsuz bucaksız çöllerde, Yine, izler gelenlerin, Yollar gideceklerindir. Şu Tekbîr getiren mağara, Örümceklerin değil; Peygamberlerindir, meleklerindir. Örümcek ne havada, Ne suda, ne yerdeydi. Hakkı görmeyen Gözlerdeydi! Şu kuytu, cinlerin mi; Perilerin yurdu mu? Şu yuva-ki bilinmez, Kuşları hüdhüd müdür, Güvercin mi, kumru mu? Kuşlarını bir sabah, Medine’ye uçurdu mu? Ey Ebva’da yatan ölü, Bahçende açtı dünyanın, En güzel gülü; Hatıran, uyusun çöllerin Ilık kumlarıyla örtülü! Dinleyene, hâlâ, Çöller ses verir: "Yâleyl! " susar, Uğultular gelir. Mersiye okur Uhud, Kaside söyler Bedir. Sen de, bir hac günü, Başta MUHAMMED, yanında Ebûbekir; Gidenlerin yüz bin olup dönüşünü Destan yap, ey şehir! Ebubekir’de nûr, Osman’da nûrlar… Kureyş uluları, karşılarında Meydan okuyan bir Ömer bulurlar; Alî’nin önünde kapılar açılır, Alî’nin önünde eğilir surlar. Bedir’de, Uhud’da, Hayber’de Hakk’ın yiğitleri, şehid olurlar… Bir mutlu günde, ki ölüm tatlıydı; Yerde kalmazdı ruh… kanatlıydı. ………………………… Vicdanlar, sakat çıkmadan, Ya MUHAMMED, yarına; İyiliklerle gel, güzelliklerle gel Âdem oğullarına! Yüreklerden taşsın Yine, imanlar! Îtri, bestelesin Tekbîr’ini; Evliya, okusun Kur’an’lar! Ve Kur’ân’ı göz nûruyla çoğaltsın Kayışzade Osman’lar! Na’tını Galip yazsın, Mevlid’ini Süleyman’lar! Sütunları, kemerleri, kubbeleriyle Geri gelsin Sinan’lar! Çarpılsın, hakikat niyetine Cenaze namazı kıldıranlar! Gel, Ey MUHAMMED, bahardır… Dudaklar ardında saklı Âminlerimiz vardır!.. Hacdan döner gibi gel; Mi’râc’tan iner gibi gel; Bekliyoruz yıllardır! Bulutlar kanat, rüzgâr kanat; Hızır kanat, Cibrîl kanat, Nisan kanat, bahar kanat; Âyetlerini ezber bilen Yapraklar kanat… Açılsın göklerin kapıları, Açılsın perdeler, kat kat! Çöllere dökülsün yıldızlar; Dizilsin yollarına Yetimler, günahsızlar! Çöl gecelerinden, yanık Türküler yapan kızlar Sancağını saçlarıyla dokusun; Bilâl-i Habeşî sustuysa Ezanlarını Dâvûd okusun! Konsun, yine, pervazlara Güvercinler; "Hû hû"lara karışsın Âminler… Mübarek akşamdır; Gelin ey Fâtiha’lar, Yâsin’ler!